ya ben içerideyken dışarısı çok değişmiş, ya da sadece hayat çok daha güzel görünmeye başladı, bilemiyorum. dün meb -mert ekin burcu :p- olarak photoplay (potopiley) oynayalım dedik. daha doğrusu ekin dedi, biz de olur dedik. tam jeton alacaktık, amcanın biri gelip elime iki jeton tutuşturuverdi. "bu ne?" dercesine tutup kendisine şaşkın şaşkın bakarken "hediyem olsun" ifadesiyle baktı, gülümsedi. o da ağzını açmadı, biz de açmadık, ama o "buyrun fazla jetonum var" dedi, biz de "teşekkür ederiz ama niye?" dedik, o da "nedeni yok, içimden geldi.." dedi.. evet, ağzımızı açmadan konuştuk bunu. sonra doğal olarak -ne yazık ki- "allallaa? niye ki? kesin bu işte bi' bit yeniği var!" diye düşündük.. ama doğal olanın bu olmaması lazım değil mi? adam hepi topu 1 ytl (dört ekmek; yarım, hatta yer yer çeyrek paket sigara; iki şişe su) değerindeki iki jetonunu verdi bize.. sonunda da bi' bit yeniği çıkmadı, ama olsun.. niye yaptı ki? niye yapsındı ki durduk yere? deli miydi? bi' insanın durduk yere iyi bi' şey yapması için rahatsız/deli mi olması gerekirdi? belki rahatsız/deli biraz fazla olabilir, ama kesinlikle anormal olması gerektiğini söyleyebiliriz. çünkü normali nedir, kendin için, belki çevrendeki insanlar için varsındır, diğerleri, hele ki tanımadığın, hatta uzak durduğun insanlar için herhangi olumlu bir şey yapmana gerek yoktur. ne bileyim.. bunun anormal olmaması, bu kadar ufak/basit bi' şeyin insanı bunca düşünceye gark etmemesi gerekirdi, ama aksi pek mümkün değil sanırım. yine de olsun, allah o amcadan razı olsun, hala düşünüp sırıtıyorum. çok böyle sevgi kelebeği gibi hissettim kendimi, ama n'payım, hayat çok süper sürprizlerle dolu.. cumartesi de çiğdem bi' sürprizle geliyo'muş mesela =) acaba nedir nedir? bu arada cumartesi demişken, bana her gün cumartesi şu sıra :p

eveeeet.. iki atasözüyle son veriyorum bu garip yazıya da..

"bugünlük de bu kadar.. hoşçakalınız" - postacı atasözü

"ne dedim ben?" - ek$i atasözü