Pazartesi, Aralık 14, 2009

işgüç

yarın işe başlıyorum.

"mutluluk"la "hey gidi!" arası hisler...


heyecan...

Cuma, Kasım 20, 2009

dip ki ne dip

az önce, odamda çalışırken (valla bak!), yavaşça odamın kapısı açıldı ve cin gibi bakışlar, eline bulaşık puding/profiterol ve o profiterolün piştiği sıyrılmaya hazır tencereyle annem girdi içeri. "dibini sıyırmak ister misin?" dedi, kıramadım tabii. ama dip de ne dip, mübarek yarısını tencerede bırakmış ben doya doya sıyırayım, doya doya semireyim diye. bir tencerenin "dibinden" 7-8 kaşık dolusu (bildiğin tepeleme böyle) "dip" çıkar mı yahu? yaklaşık 1.5-2 porsiyon puding damarlarımda dolaşıyor şu an, hissediyorum. kessen kakao akacak, öyle de yoğun.

neyse, sonuç olarak yedim, şu an dört köşe hissediyorum ama gittikçe de bir çembere -pardon, çemberin içi boş olurdu di' mi?- daireye evrilmiyor değilim.

sanırım odama bir hamster tekerleği yaptırmanın zamanı geldi.

Çarşamba, Kasım 18, 2009

bilgisayar güvensizliği

62 yaşındaki babamın 25 yaşındaki oğlu olarak, yıllardır babamın bilgisayarlara ve televizyon yarışmalarına olan güvensizliğini anlayamadım.

her şey, 1 kelime 1 işlem'deki bilgisayara güvenmemesiyle başladı. daha doğrusu benim aklım o sıra ermeye başladı. duruma göre zor sayılar, zor sorular, zor harfler getiriyordu. daha sonra bir ara geçiş formu var ama onu hatırlamıyorum. Derken yazının son cümlesinde hatırlayıp buraya geri döndüm; kim 500 milyar ister! onda da soru soruluyor, sorunun 4 şıkkı oluyor ve "%50 joker hakkı"nı kullanınca yanlış olan 2 şık eleniyordu ve 1 doğru 1 yanlış şık kalıyordu geriye. babam, yarışmacının o joker hakkını, sesli fikir yürütmeden önce kullanması gerektiğini düşünüyo'du, çünkü sesli fikir yürüttüğünde, o %50 elemeyi yapan insanlar, yarışmacının zaten doğru olmadığından emin olduğu seçenekleri eleyerek kötü adam kahkahaları atıyo'lardı!

bugün de televizyonda kanal 1'deki "kelime oyunu"nu izliyoruz. liseli gençler var. bilmeyenler için özetleyeyim; 4-10 harfli bir kelime ya da kelime dizisi soruluyor ve ne kadar az harf alarak bilinirse o kadar çok puan alınıyor. harf istendiği zaman, kelimenin herhangi bir noktasından rastgele bir harf açılıyor. kelimenin tüm harfleri açılıncaya veya kişi kelimeyi bilene kadar bu tekrarlanıyor. bugün, kelimelerin ilk harfleri biraz sık açıldı, ki bu bilmeyi oldukça kolaylaştıran bir şey. bugün de yine tarih tekerrür etti ve babam dedi ki;

"aslında her zaman bu kadar kolay harfleri açmıyorlar ama bu hafta çocuklara kolaylık sağlıyorlar."

babamın contorium hakkındaki düşüncelerini çok merak ediyorum.

Perşembe, Kasım 12, 2009

denişik

3.5 ay sonra gelen güncelleme.

sevgili günlük,

sevgili günlük demişken; küçükken, inanç'tayken günlüğüm vardı bir adet. kendisinin adı "hüsnü" idi. bilmiyorum neden hüsnü koyduğumu. komik olsun diye mi, -sorgulayacak başka bir şey bulamadım, sanırsam ondanmış, bari başka bir şey diyeyim- başka bir şeyden mi bilemiyorum. ama çok isabet olmuş, zira bir gün odada eşşek sıpasının teki almış günlüğümü benden gizli, "puahahah! hüsnü müü?" diye de mal gibi gülerken yakalandı tabii. böylece istemeden bir erken uyarı sistemi yerleştirmişim. çok mutlu olmuştum o an. hey gidi...

aslında böyle bi' çılgınca günlük yazasım var, kalemle yazı yazasım var, ama o kadar bi' dermansız hissediyorum ki son zamanlarda. iyice azaldı kalemle alakam. hatta genel olarak yazmakla alakam azaldı, ki bu durumla hiç hoşlaşmıyorum. eş-dost yazdığımız bloga bi' şeyler yazayım istiyorum, kafamı toparlayamıyorum. buraya yazayım istiyorum, bi' sürü de şeyler oluyo', bi' üşeniyo' muyuum, tez meselesine mi çok takıldım, bilemiyorum. dungeon siege 2 oynamaya başlamıştım en son yazın başında, ki resmen hayatımda en keyif alarak oynadığım oyunlardan biri oldu kendisi, ondan bile bi' keyif alamıyorum, kafamı toparlayamıyorum, en son hangi quest n'oldu, kim kime ne dedi hatırlayamıyorum falan. ölücek miyim doktor bey?

haftasonu mesela hayatımın ennnn inanılmaz tesadüflerinden birini yaşadım. fazlasıyla gizli, bilmesi sakıncalı olabilecek insanlardan uzak olan bu sayfalarda pek ala yazabilirim, ama üşeniyorum. onu bi' not edeyim şuraya da, döner yazarım belki. ondan sonra pek keyifli, pek enteresan şeyler oluyo', hayatım hızla değişiyo' yok tezdi, yok işti, güçtü, yollardı, gitmeler gelmelerdi, bi' yetişemiyorum adeta. neyse. ocak civarı durulmak gibi bi' hedefim var, ondan sonra artık.. yazmadığım şeyler de kaçıyo' diye pek üzülüyo'dum. içimde kalıyo' yer yer. mesela şu "norşin" meselesiyle ilgili çok güzel -kendimce pek beğenmiştim yani- bi' şeyler kurmuştum kafamda, kıçımı kırıp yazamadım.

sanırsam bi' aşırı yükleme hali var. dahil olduğum 2 araştırma, bi' ayrı iş, akademik istekler, gelecekten yana telaşlar, tez, yazmak, kat be kat okumak, türlü türlü tasalar.. bi' yandan da sürekli takipteki "lan boşuna mı her şey yoksa?" kaygısı zaten apayrı. sırf bi' tane beyin onu düşünmeye lazım.

pöff.. artık bi' hydra olasım, çift çekirdekli işlemcili, yedek motorlu olasım geliyo', tek kafa yetmiyo' lan! gdolu unakıtan mısırlarından biraz daha yiyip olmayan allaama ikinci bir kafa için dua mı etsem n'apsam?

hay sokiim.

Çarşamba, Temmuz 29, 2009

hey gidi...

yaş oldu 25. babamın da abimin de evlendiği yaştayım. annemin evlendiği yaştan yaşlıyım hatta. dün babamın zoruyla çok da bayılmadığım kabak dolmasından yedim ve bu yaşıma kadar en az 4-5 kere söylediği "patlıcan salatasını da naz yaptığın için yemiyo'sun! eli maşalı bi' kadınla evlen de kafana vura vura yedirsin işşallah!"ı buyurdu bi' kere daha. burcu'nun patlıcanı fırınladığını, onun için yanık tadı almadan severek yiyebildiğimi söyledim, sanırsam kafasındaki "anneye naz yapma" mitini doğrulamış oldu bu da. -eline sağlık bu arada dobidik =)- daha öncekilerde susardım, bu sefer ilk defa "e baba senin hiç sevmediğin bi' şey yok mu?" dedim. "var, ama ben tadına baktım, sevmedim, ondan yemiyorum, seninki gibi kapris değil." dedi. "tey allaam." dedim (içimden).. "ey yumurtaya can veren..." (bu da). akabinde çoktan seçmeli olan patlıcan salatasını yemedim, zorunlu seçmeli olan kabak dolmasını yemek durumunda kaldım, bir akşam yemeği sevilmeyen 2 yemeği kaldıramazdı.

sevgili günlük,

na' buraya yazıyorum: maydanoz sevmiyorum, dereotu sevmiyorum, tere sevmiyorum, bakla sevmiyorum (soyuk bakla sevebiliyorum, tüylü tüylüsünden, kabuğundan hiç hoşlaşmıyorum), kabak dolmasını sadece "seviyor değilim", severek yemiyorum. maydanoz ve dereotu mesela domates şeklinde olsa sevebilirim. tadıyla bi' derdim yok. zira yemeğin içinde de o erimiş, dermanı kalmamış hali dokunmuyo' pek. ama şeklinden bağımsız olarak, terenin tadını sevmiyorum mesela.. ilk anda aklıma gelenler bunlar, başka da olabilir, açık kapı bırakıyorum. bu maddelere ilişkin zevkim zaman içerisinde değişebilir pek ala. değişmeyebilir de ama tabii ki. değişirse bunun sorumluluğunun anneme artık kapris yapamıyor olacağına göbeğim üstüne an diçerim! ayrıca gün gelip de "el kızı" yedirecek olursa da kendi yemeğimi, kendi salatamı kendim de yaparım! yedirecek olmasa da kendim yaparım lan? o zevkten mahrum mu kalıcam! hatta şu an da yaparım da, annem mutfakta kendine ortak istemiyo'. akşama kadar mutfaktan bi' şeyler kemirme amacıyla çıkmasam sorun yok, ama iki dak'ka yaptığı şeye burnumu sokayım, mazallah o burnumu kulağıma sokar. bu arada kendi yemeğimi/salatamı derken tabii ki sadece kendime yapmak değil kastettiğim, anladınız siz onu.

tey allaam.. ey yumurtaya can veren...

Pazartesi, Temmuz 27, 2009

blogger kay?t gadget'?

an itibariyle kullanmaya ba?lad?m, b?yle de bir deneme, bir ilk yaz? g?ndereyim dedim. igoogle sayfamdan hayat ne kadar da pratik oldu aman allaam!

?u an g?r?n??e bak?l?rsa iki temel eksik var; biri pratik taraf?ndan html kullanmaya imk?n vermemesi, di?eri de etiketleri (tag) yazmaya ba?lay?nca se?enekleri ??karmamas?. ama olsun, hay?rl? bi' hizmet. gug?lc?lar? bi' daha ?p?yorum, ellerine sa?l?k diyorum.

tez tela??nday?m, gerginim, s?kk?n?m.

Cumartesi, Nisan 11, 2009

bugün düşündüm, dedim çok paraya ihtiyacım var. dün de düşünmüştüm, para kazanmaya başlayabilmek için ner'den baksan bi' 5 senem var. e dedim o zaman ben gidip loto oynuyorum ulan, s.kerim böyle aşkın usturlabını (astronomik rakamlara olan aşktan bahsederken böyle oluyo' tabii)!
neyse, 20 mellonluk sayısal loto oynadım, bakalım ne kadarını geri alabilicem. ama içimden bi' ses zengin olucam diyo' ya, hadi hayırlısı..

Pazartesi, Mart 30, 2009

EYALETİN ŞERİFİ
ÇAPKIN ÇOCUK
ÇORUMLU BARAN



bugün bi' arabanın arkasında gördüm bu yazıyı. yürü be baran! bunu yapan çorumsuz olamazdı zaten..