Pazar, Haziran 13, 2010

zaman zaman

6 tam gün çalışmaya başlayalı beri (hakılberi), zaman ayırmak istediğim, zaman ayırmayı sevdiğim çok şeyden mahrum kalıyorum. haftanın 1 günü benim, geri kalan 6'sını kiralıyorum, 7'nin 1'ini de ne yapacağımı şaşırıyorum. hangi bir sevdiğime ayırsam, bilemiyorum. dinlenirsem, fiziken en rahatı oluyor zira dinlenmezsem zaten haftalar hiç bitmiyormuş gibi, birbirine bağlanıyormuş gibi oluyor. dinleneyim dersem de bu sefer boş boş geçiriyormuşum gibi geliyor.


salı günü 6 ayım doluyor. bu 6 ayın bilançosu şöyle;


- okunmayan birlerce kitap
- binilmeyen kilometrelerce bisiklet
- görüşülemeyen/doyulamayan bir sevdicek, iki ebeveyn, bir sürü eş dost arkadaş
- katılınamayan bir kongre
- gidilemeyen biri kitap, ikisi film, 3 festival
- yarım kalan 3 araştırma/çalışma
- bir gıdım ilerlemeyen tez
- aktarmalı bir uçuş hariç hiç gidilemeyen bir istanbul
- yazılamayan onlarca yazı
- oynanamayan bir sürü oyun
- ...


falan filan... yine de mutluyum gibiyim, bilemiyorum. ama bugün bisikleti bakıma götürme bahanesiyle toplam 30 km bisiklet sürdüm, her ne kadar şu an taze sünnetli bebe gibi yürüyo' olsam da, resmen kendime geldim. bütün bir pazarımı aldı mı, aldı. ama çok iyi geldi. onun için böyle bi' düşünce aldı beni. 2 günüm boş olsa, birinde hiç olmazsa biraz dinlensem öbüründe de şu ağır bilançoyu hafifletsem fena olmaz mı? bir yandan ne güzel olur derken, bir yandan da olmuyor işte. 


ayrıca bugün bir kere daha gördüm ki, bisiklet seven insan, süper insandır, candır! biri 60'ını aşmış, öbürü 50'lerinde iki bisikletçi amcayla lak lak yapmaktan yolda harcadığım kadar zamanı bisikletçide muhabbetle harcadım. bu esnada da gelsin dondurmalar, gitsin meyveler... teey tey! resmen eğlendim, bisikleti ve bisikletçiyi bi' kere daha sevdim yahu!


bu esnada, 60'ını aşmış abi muntazaman türkkonut'tan sıhhiye'ye işine bisikletle gidiyo'muş eskişehir yolu'ndan, dibim düştü! ben de kendisinin peşine takılıp gitmek istiyorum! gerçi eskişehir yolu'nun o yokuşlarını kaldırabilir miyim, bilmiyorum -çok da sanmıyorum- ama, ne kadar şahane olur adeta...


neyse ya, işte böyle bir şey...

Hiç yorum yok: