Pazar, Haziran 13, 2010

zaman zaman

6 tam gün çalışmaya başlayalı beri (hakılberi), zaman ayırmak istediğim, zaman ayırmayı sevdiğim çok şeyden mahrum kalıyorum. haftanın 1 günü benim, geri kalan 6'sını kiralıyorum, 7'nin 1'ini de ne yapacağımı şaşırıyorum. hangi bir sevdiğime ayırsam, bilemiyorum. dinlenirsem, fiziken en rahatı oluyor zira dinlenmezsem zaten haftalar hiç bitmiyormuş gibi, birbirine bağlanıyormuş gibi oluyor. dinleneyim dersem de bu sefer boş boş geçiriyormuşum gibi geliyor.


salı günü 6 ayım doluyor. bu 6 ayın bilançosu şöyle;


- okunmayan birlerce kitap
- binilmeyen kilometrelerce bisiklet
- görüşülemeyen/doyulamayan bir sevdicek, iki ebeveyn, bir sürü eş dost arkadaş
- katılınamayan bir kongre
- gidilemeyen biri kitap, ikisi film, 3 festival
- yarım kalan 3 araştırma/çalışma
- bir gıdım ilerlemeyen tez
- aktarmalı bir uçuş hariç hiç gidilemeyen bir istanbul
- yazılamayan onlarca yazı
- oynanamayan bir sürü oyun
- ...


falan filan... yine de mutluyum gibiyim, bilemiyorum. ama bugün bisikleti bakıma götürme bahanesiyle toplam 30 km bisiklet sürdüm, her ne kadar şu an taze sünnetli bebe gibi yürüyo' olsam da, resmen kendime geldim. bütün bir pazarımı aldı mı, aldı. ama çok iyi geldi. onun için böyle bi' düşünce aldı beni. 2 günüm boş olsa, birinde hiç olmazsa biraz dinlensem öbüründe de şu ağır bilançoyu hafifletsem fena olmaz mı? bir yandan ne güzel olur derken, bir yandan da olmuyor işte. 


ayrıca bugün bir kere daha gördüm ki, bisiklet seven insan, süper insandır, candır! biri 60'ını aşmış, öbürü 50'lerinde iki bisikletçi amcayla lak lak yapmaktan yolda harcadığım kadar zamanı bisikletçide muhabbetle harcadım. bu esnada da gelsin dondurmalar, gitsin meyveler... teey tey! resmen eğlendim, bisikleti ve bisikletçiyi bi' kere daha sevdim yahu!


bu esnada, 60'ını aşmış abi muntazaman türkkonut'tan sıhhiye'ye işine bisikletle gidiyo'muş eskişehir yolu'ndan, dibim düştü! ben de kendisinin peşine takılıp gitmek istiyorum! gerçi eskişehir yolu'nun o yokuşlarını kaldırabilir miyim, bilmiyorum -çok da sanmıyorum- ama, ne kadar şahane olur adeta...


neyse ya, işte böyle bir şey...

Pazartesi, Aralık 14, 2009

işgüç

yarın işe başlıyorum.

"mutluluk"la "hey gidi!" arası hisler...


heyecan...

Cuma, Kasım 20, 2009

dip ki ne dip

az önce, odamda çalışırken (valla bak!), yavaşça odamın kapısı açıldı ve cin gibi bakışlar, eline bulaşık puding/profiterol ve o profiterolün piştiği sıyrılmaya hazır tencereyle annem girdi içeri. "dibini sıyırmak ister misin?" dedi, kıramadım tabii. ama dip de ne dip, mübarek yarısını tencerede bırakmış ben doya doya sıyırayım, doya doya semireyim diye. bir tencerenin "dibinden" 7-8 kaşık dolusu (bildiğin tepeleme böyle) "dip" çıkar mı yahu? yaklaşık 1.5-2 porsiyon puding damarlarımda dolaşıyor şu an, hissediyorum. kessen kakao akacak, öyle de yoğun.

neyse, sonuç olarak yedim, şu an dört köşe hissediyorum ama gittikçe de bir çembere -pardon, çemberin içi boş olurdu di' mi?- daireye evrilmiyor değilim.

sanırım odama bir hamster tekerleği yaptırmanın zamanı geldi.

Çarşamba, Kasım 18, 2009

bilgisayar güvensizliği

62 yaşındaki babamın 25 yaşındaki oğlu olarak, yıllardır babamın bilgisayarlara ve televizyon yarışmalarına olan güvensizliğini anlayamadım.

her şey, 1 kelime 1 işlem'deki bilgisayara güvenmemesiyle başladı. daha doğrusu benim aklım o sıra ermeye başladı. duruma göre zor sayılar, zor sorular, zor harfler getiriyordu. daha sonra bir ara geçiş formu var ama onu hatırlamıyorum. Derken yazının son cümlesinde hatırlayıp buraya geri döndüm; kim 500 milyar ister! onda da soru soruluyor, sorunun 4 şıkkı oluyor ve "%50 joker hakkı"nı kullanınca yanlış olan 2 şık eleniyordu ve 1 doğru 1 yanlış şık kalıyordu geriye. babam, yarışmacının o joker hakkını, sesli fikir yürütmeden önce kullanması gerektiğini düşünüyo'du, çünkü sesli fikir yürüttüğünde, o %50 elemeyi yapan insanlar, yarışmacının zaten doğru olmadığından emin olduğu seçenekleri eleyerek kötü adam kahkahaları atıyo'lardı!

bugün de televizyonda kanal 1'deki "kelime oyunu"nu izliyoruz. liseli gençler var. bilmeyenler için özetleyeyim; 4-10 harfli bir kelime ya da kelime dizisi soruluyor ve ne kadar az harf alarak bilinirse o kadar çok puan alınıyor. harf istendiği zaman, kelimenin herhangi bir noktasından rastgele bir harf açılıyor. kelimenin tüm harfleri açılıncaya veya kişi kelimeyi bilene kadar bu tekrarlanıyor. bugün, kelimelerin ilk harfleri biraz sık açıldı, ki bu bilmeyi oldukça kolaylaştıran bir şey. bugün de yine tarih tekerrür etti ve babam dedi ki;

"aslında her zaman bu kadar kolay harfleri açmıyorlar ama bu hafta çocuklara kolaylık sağlıyorlar."

babamın contorium hakkındaki düşüncelerini çok merak ediyorum.

Perşembe, Kasım 12, 2009

denişik

3.5 ay sonra gelen güncelleme.

sevgili günlük,

sevgili günlük demişken; küçükken, inanç'tayken günlüğüm vardı bir adet. kendisinin adı "hüsnü" idi. bilmiyorum neden hüsnü koyduğumu. komik olsun diye mi, -sorgulayacak başka bir şey bulamadım, sanırsam ondanmış, bari başka bir şey diyeyim- başka bir şeyden mi bilemiyorum. ama çok isabet olmuş, zira bir gün odada eşşek sıpasının teki almış günlüğümü benden gizli, "puahahah! hüsnü müü?" diye de mal gibi gülerken yakalandı tabii. böylece istemeden bir erken uyarı sistemi yerleştirmişim. çok mutlu olmuştum o an. hey gidi...

aslında böyle bi' çılgınca günlük yazasım var, kalemle yazı yazasım var, ama o kadar bi' dermansız hissediyorum ki son zamanlarda. iyice azaldı kalemle alakam. hatta genel olarak yazmakla alakam azaldı, ki bu durumla hiç hoşlaşmıyorum. eş-dost yazdığımız bloga bi' şeyler yazayım istiyorum, kafamı toparlayamıyorum. buraya yazayım istiyorum, bi' sürü de şeyler oluyo', bi' üşeniyo' muyuum, tez meselesine mi çok takıldım, bilemiyorum. dungeon siege 2 oynamaya başlamıştım en son yazın başında, ki resmen hayatımda en keyif alarak oynadığım oyunlardan biri oldu kendisi, ondan bile bi' keyif alamıyorum, kafamı toparlayamıyorum, en son hangi quest n'oldu, kim kime ne dedi hatırlayamıyorum falan. ölücek miyim doktor bey?

haftasonu mesela hayatımın ennnn inanılmaz tesadüflerinden birini yaşadım. fazlasıyla gizli, bilmesi sakıncalı olabilecek insanlardan uzak olan bu sayfalarda pek ala yazabilirim, ama üşeniyorum. onu bi' not edeyim şuraya da, döner yazarım belki. ondan sonra pek keyifli, pek enteresan şeyler oluyo', hayatım hızla değişiyo' yok tezdi, yok işti, güçtü, yollardı, gitmeler gelmelerdi, bi' yetişemiyorum adeta. neyse. ocak civarı durulmak gibi bi' hedefim var, ondan sonra artık.. yazmadığım şeyler de kaçıyo' diye pek üzülüyo'dum. içimde kalıyo' yer yer. mesela şu "norşin" meselesiyle ilgili çok güzel -kendimce pek beğenmiştim yani- bi' şeyler kurmuştum kafamda, kıçımı kırıp yazamadım.

sanırsam bi' aşırı yükleme hali var. dahil olduğum 2 araştırma, bi' ayrı iş, akademik istekler, gelecekten yana telaşlar, tez, yazmak, kat be kat okumak, türlü türlü tasalar.. bi' yandan da sürekli takipteki "lan boşuna mı her şey yoksa?" kaygısı zaten apayrı. sırf bi' tane beyin onu düşünmeye lazım.

pöff.. artık bi' hydra olasım, çift çekirdekli işlemcili, yedek motorlu olasım geliyo', tek kafa yetmiyo' lan! gdolu unakıtan mısırlarından biraz daha yiyip olmayan allaama ikinci bir kafa için dua mı etsem n'apsam?

hay sokiim.

Çarşamba, Temmuz 29, 2009

hey gidi...

yaş oldu 25. babamın da abimin de evlendiği yaştayım. annemin evlendiği yaştan yaşlıyım hatta. dün babamın zoruyla çok da bayılmadığım kabak dolmasından yedim ve bu yaşıma kadar en az 4-5 kere söylediği "patlıcan salatasını da naz yaptığın için yemiyo'sun! eli maşalı bi' kadınla evlen de kafana vura vura yedirsin işşallah!"ı buyurdu bi' kere daha. burcu'nun patlıcanı fırınladığını, onun için yanık tadı almadan severek yiyebildiğimi söyledim, sanırsam kafasındaki "anneye naz yapma" mitini doğrulamış oldu bu da. -eline sağlık bu arada dobidik =)- daha öncekilerde susardım, bu sefer ilk defa "e baba senin hiç sevmediğin bi' şey yok mu?" dedim. "var, ama ben tadına baktım, sevmedim, ondan yemiyorum, seninki gibi kapris değil." dedi. "tey allaam." dedim (içimden).. "ey yumurtaya can veren..." (bu da). akabinde çoktan seçmeli olan patlıcan salatasını yemedim, zorunlu seçmeli olan kabak dolmasını yemek durumunda kaldım, bir akşam yemeği sevilmeyen 2 yemeği kaldıramazdı.

sevgili günlük,

na' buraya yazıyorum: maydanoz sevmiyorum, dereotu sevmiyorum, tere sevmiyorum, bakla sevmiyorum (soyuk bakla sevebiliyorum, tüylü tüylüsünden, kabuğundan hiç hoşlaşmıyorum), kabak dolmasını sadece "seviyor değilim", severek yemiyorum. maydanoz ve dereotu mesela domates şeklinde olsa sevebilirim. tadıyla bi' derdim yok. zira yemeğin içinde de o erimiş, dermanı kalmamış hali dokunmuyo' pek. ama şeklinden bağımsız olarak, terenin tadını sevmiyorum mesela.. ilk anda aklıma gelenler bunlar, başka da olabilir, açık kapı bırakıyorum. bu maddelere ilişkin zevkim zaman içerisinde değişebilir pek ala. değişmeyebilir de ama tabii ki. değişirse bunun sorumluluğunun anneme artık kapris yapamıyor olacağına göbeğim üstüne an diçerim! ayrıca gün gelip de "el kızı" yedirecek olursa da kendi yemeğimi, kendi salatamı kendim de yaparım! yedirecek olmasa da kendim yaparım lan? o zevkten mahrum mu kalıcam! hatta şu an da yaparım da, annem mutfakta kendine ortak istemiyo'. akşama kadar mutfaktan bi' şeyler kemirme amacıyla çıkmasam sorun yok, ama iki dak'ka yaptığı şeye burnumu sokayım, mazallah o burnumu kulağıma sokar. bu arada kendi yemeğimi/salatamı derken tabii ki sadece kendime yapmak değil kastettiğim, anladınız siz onu.

tey allaam.. ey yumurtaya can veren...

Pazartesi, Temmuz 27, 2009

blogger kay?t gadget'?

an itibariyle kullanmaya ba?lad?m, b?yle de bir deneme, bir ilk yaz? g?ndereyim dedim. igoogle sayfamdan hayat ne kadar da pratik oldu aman allaam!

?u an g?r?n??e bak?l?rsa iki temel eksik var; biri pratik taraf?ndan html kullanmaya imk?n vermemesi, di?eri de etiketleri (tag) yazmaya ba?lay?nca se?enekleri ??karmamas?. ama olsun, hay?rl? bi' hizmet. gug?lc?lar? bi' daha ?p?yorum, ellerine sa?l?k diyorum.

tez tela??nday?m, gerginim, s?kk?n?m.

Cumartesi, Nisan 11, 2009

bugün düşündüm, dedim çok paraya ihtiyacım var. dün de düşünmüştüm, para kazanmaya başlayabilmek için ner'den baksan bi' 5 senem var. e dedim o zaman ben gidip loto oynuyorum ulan, s.kerim böyle aşkın usturlabını (astronomik rakamlara olan aşktan bahsederken böyle oluyo' tabii)!
neyse, 20 mellonluk sayısal loto oynadım, bakalım ne kadarını geri alabilicem. ama içimden bi' ses zengin olucam diyo' ya, hadi hayırlısı..

Pazartesi, Mart 30, 2009

EYALETİN ŞERİFİ
ÇAPKIN ÇOCUK
ÇORUMLU BARAN



bugün bi' arabanın arkasında gördüm bu yazıyı. yürü be baran! bunu yapan çorumsuz olamazdı zaten..

Pazartesi, Haziran 16, 2008


"milli takımı tutmamak için 7 (bi' de benden, 8!) sebep ve bir sait faik hikayesi"

çok enteresan hisler içerisinde bu sefer de değişik bi' şey yapıyorum burada. express'in 20 mayıs-15 haziran 2008 sayısının kapak 'meram'ını pek sevmiştim, e madem türkiye de çek cumhuriyeti karşısında taze bir euro 2008 galibiyeti aldı, aklımdaki şeyi yapmak için bahane doğdu bana da.

maç bitti, 2-0'dan 3-2'ye çevirmiş türkiye, hak'katen ciddi bi' başarı.. hem de çek cumhuriyeti karşısında. buraya kadar her şey güzel, evet.. ben zaten milli takımı tutmuyorum, gönlüm portekiz'den yana, ama hollanda'nın maçlarının ardından turunçgillere karşı da gayet büyük bir sempati besliyorum. her neyse..

zaten milli takımı tutmazken ve express'in bize sunduğu 7 sebep varken (kapağa bakıp e bur'da 5 tane var demeyin, fatih terim joker orada, 3 sayılıyo'), üstüne bi' de az önce gelen türkiye galibiyetinin ardından burnumun dibinde patlayan havai fişekler ve silahlar eklendi, harika oldu! açıkça dedim "şu takım yenileydi de böyle olmayaydı keşke!" diye.. bu mudur yani? saat 00:35, hala mı silah/korna sesleri gelir yahu? evet sevinin, hakkınız, hiçbi' şey demiyorum, ne diyebilirim ki, haddime mi insan gibi sevinen insanlara tek kelime etmek? ama sen sevinicem diye karşı apartmanın terasından (ki bu da odamın takriben bi' 30m ilerisi ve bi' o kadar da aşağısında kalıyo') havaya ateş eder, havai fişekleri patlatır, bur'da insan yaşıyo'muş, hadi sıradan insanı geç (nası' yapacaksak onu da?), bebek varmış, çoluk varmış, çocuk varmış, yaşlı varmış, hasta varmış dinlemeden o insanların hakkına tecavüz edersen, haklarına tecavüz etmeyi de geçelim (onu da nası' geçeceğimizi bilemiyorum ama hadi geçtik diyelim), hayatlarını riske atıyo'san, ben de üst katımdan sana "niye sıkıyo'sun ..spu çocuğuuuu!" diye haykıran amcaya alkış da tutarım, senin evine yumurta da atarım (dua et bu şu an aklıma geldi). ner'deyse kan çıkacaktı akşamın bi' vakti.. kaza kurşunu falan da değil bu sefer, bildiğin hedef alıp indireceklerdi birbirlerini.. ey yumurtaya can veren..

neyse, ufaktan sözü express'e bırakıyorum. resimleri buradan görmekte güçlük çekiyo'sanız, üzerlerine tıklayıp imageshack'te büyük boyutlu görebilmeniz veya bilgisayarınıza indirmeniz de pek ala mümkün. bazı kısımlarda tek tük harfler okunamıyo' ama olsun, o kadar geldi elimden. zaten express'ten iznim falan da yok, aflarına sığınıyorum kendilerinin =) siteleri olsa etse link ver'cem ama işte maalesef.. kaynak göstermiyo' değilim nasılsa..

"bireysel silahlanmanın ta..." diyor ve ola ki birilerinin ilgisini çekerse diye konuyla en göbeğinden alakadar bi' link vererek huzurlarınızdan ayrılıyorum;

"maganda kurşunu" değil, bireysel silahlanma - 22.08.2005 - bianet

Salı, Ocak 08, 2008

her çocuğun korkulu rüyasıdır tuzlama aracı.. bütün bir akşam boyu saatlerce çılgınlar gibi kayarsınız yılın ilk karının neşesiyle, bütün bi' mahalle oradadır. kayarken düşenler, hızlandıkça kıçının ağırlından, ağırlık merkezinin kıçında olmasından yokuş aşağı sırtı dönük kaymaya başlayanlar, çarpışanlar, tren yapanlar.. çok güzeldir her şey. düşmek bile keyiflidir. hem kışın bu hemen en tehlikeli eğlencesi minimum hasarla da atlatılır ilginç bi' şekilde. en kötü düşenlerin kafası gözü patlayabilir, hemen bir kartopu yapılıp yapıştırılıverir. kar mı kalmadı, her taraf buz mu oldu? o zaman yapıştır patlayan kaşı saatlerdir üzerinde özenle çalıştığınız buza. ilk müdahale bu kadar hızlıdır ve bu sayede eve gidince yapılacak olumsuz bir ikinci müdahale -terlik, belki kızılcık sopası- büyük ölçüde önlenmiş olur veya bilemedin dozajı hafifler.

okul çıkışı bir toplu kayım aracı -ben dedim oldu- olarak kullanmakta olduğunuz komşu manavdan arak, 2*2 büyüklüğünde bir muşamba üstünde belki 10, belki 15 arkadaşınla birlikte kayarsın. tekrar, tekrar, tekrar... her seferinde daha da bi' keyifli hale gelir, çünkü yokuşun iki ucu arasında kayan her çocuk, yerin daha da kaygan bi' hal almasına sebep olur. sırf bu yüzden bile başkalarının orada kayıyor olması keyif verir sana. akşam olur, muhitine göre belki hava kararmadan, belki de yatsıdan çok sonra evlerin pencerelerinden önce anne sesleri yükselir. inat edersin. "anne bi' kere daha, bi' kere daha!" derken 5 kere, 10 kere daha olur. derken, yavaş yavaş pencerelerden gelen sesler kalınlaşmaya başlar. önce, varsa bir abin, onun sesine dönüşür tatlı sert bir anne sesinden. "olm bak gelmezsen babama söylerim!" der. onu da ikna etmeye çalışırken fazladan bi' 2 sefer daha kaymanın hesabını yaparsın, ki işte o an evdeki en kalın sesin pencereden sana doğru yüksek bir hacim ve şiddetle gelmekte olduğunu fark edersin: "çabuk gel şuraya eşşek sıpası! bağırtma beni! koş!". onca soğuk titretmemiştir o saate kadar, belki de her yanın uyuştuğundandır bilinmez, ama işte o sesle titrer ve kendine gelirsin. çene büzülür, boyun bükülür, yüreğinin götürdüğü yerden ayrılmak durumundasındır. dönersin eve, ıslanmış üstün başın için bir, ev halkını sırayla bağırttığın için iki ve varsa görülür şekilde şiş olan bir tarafın, onun için de bonus olarak artı bir terlik darbesi yersin. soyunur, dökünür, kaloriferin/sobanın yanında ellerinin ısınırken karıncalanıp kaşınmasından aldığın zevkle gülümsersin kendi kendine. rudolf kırmızısı burnun yavaş yavaş normale döner. sen zamanın nasıl geçtiğinin farkında olmasan da bütün ev halkı bütünüyle farkındadır bi' hayli geç olduğunun, artık yatma vakti gelmiştir. yatmadan önce pencereden bi' daha bakarsın buz kesmiş yokuşa ve ertesi günün hayalini kurarken dalıverirsin uykuya. kolay değil küçücük bir bedene bütün bir gün buz üstünde yüzlerce metre boyu hareket sığdırmak..
sabah gözlerini açar açmaz koşa koşa pencereye gidersin bir bayram sabahı heyecanıyla. ama o da ne! bir yokuş boyu uzanan güzelim yekpare buz kütlesi, yerini korkunç bir traktör tekerleği desenine;
buz kütlesince uzayan kahkahalar, yerini kesik ve histerik kikirtilere bırakmıştır.. sen uyurken o hain belediye işçileri gelmiş, tuz/toprak yüklü bir kamyonun kasasındaki iki kişi bölük pörçük etmiştir onca çocuğun kahkahasını/heyecanını! biri sağdan, hemen ardından öteki soldan.. bir sağ, bir sol, bir sağ bir sol.. bir makine gibi çalışmışlardır. gözlerinde iki damla yaş belirir, damlalarda çocuksu bir kızgınlık. tutarsın kendini.. tutmazsan da n'olur ki zaten? elinden bir şey gelmez. ellerinde kürekler, altlarında koca bir kamyon.. sıçrasan belki kapısına tükürebilirsin, en fazla tekerini yumruklarsın kamyonun. derken o an ileriki sokaktan bir kamyon geçer turuncu. ve işte o an gözlerindeki iki damla, senkronize çalışan iki işçinin uyumuyla süzülüverir yanaklarından aşağı. önce biri akar biraz aşağı, sonra diğeri.. önce öteki, sonra beriki.. tıpkı işçiler gibi...

Cuma, Ocak 04, 2008

hakkını helal et

şimdi,
neresinden tutsak elimizde kalan muhteşem bir yapımla karşınızdayız (veya karşınızdalar demek daha doğru olur tabii). televizyon izlemeyen bir insan olarak, ben ne yazık (yoksa ne mutlu mu?) ki henüz haberdar oldum. vakti zamanında bobiler'deki sen bana birini android şampiyonşip dahilinde hasang tarafından yapılmış bir yan yana getirme işleminde görmüştüm, az öncesine, torrentturk'te dizinin paylaşılmış bir bölümünden kareler ve hakkında yapılan yorumları görene kadar kurgu olduğunu sanıyo'dum, tamamen hasang'ın yaratıcılığı olduğunu sanıyo'dum. keşke sanmaya devam etseymişim.. şu an ben de indiriyorum bu dizinin 11. bölümünü, merak içerisindeyim. gerçi final dönemi öncesi zamanımı bununla harcamamam lazım sanırım ama..

şimdi, öncelikle izlemeden önce kafamda oluşanları belirteyim;
bu dizi, anlatılan ve gösterilenlere göre, my name is earl'ün yerli versiyonu. ve şu noktada bilmediğim(iz) çok önemli bi' nokta var; bu kanal telif hakkı meselesini halletmiş midir, yoksa diziyi yapıp, yayınlayıp, belki sezonlarca sürdürüp, parsayı toplayıp, sonunda da bitirip, final bölümü niyetine de kendisiyle süper uyumlu bi' şekilde ana karakteri murat'ı nbc'ye, greg garcia'ya gönderip helallik mi istetecektir? bu mudur? garcia ama müslüman değil, adi bir x'tir, o sebeple ya helallik vermezse? ya "haram zıkkım olsun ulan! it herifler! o kadar ye, ye, sonra da helallik iste.. hadi ordan!" derse? bunun anlaşmasını peşinen yapmışlar mıdır? eğer ki yaptılarsa ve olay bu şekilde gelişecekse, bu söylediklerimin hepsini yerim. evet. ben de kendimce "helal olsun!" der, burada böyle arkalarından atıp tuttuğum için "hakkını helal et abi.." derim. amaaa.. yok eğer ki bunu en sinsi şekilde, çaktırmadan, kendilerini uyanık sanarak yapıyo'larsa da o zaman bittiniz olm :p

daha kafamda bi' şeyler dönüyo' ama konu hakkında bilgi sahibi olmadığım için, şu an itibariyle susuyorum ve gidiyorum, kendilerine bir mail yazarak soruyorum ve cevap bekliyorum. ikna edici bi' cevap geldi geldi, gelmedi, hakkını helal etmemesi için hemen greg garcia'ya yazıyorum!

gelecek (veya makul bi' sürede gelmeyecek) cevaba göre de sözü önce marx'a bırakır, sonra ben tekrar devam ederim artık..


mert

Pazartesi, Kasım 19, 2007

değişiklik
zaman zaman buraya yolu düşen/uğrayan birileriyseniz dikkatinizi çekmiştir; doğrudan bütün bi' yazıyı yapıştırmak pek adetim değil. ama bu sefer o kadar benimsedim, o kadar "kendim yazsam bu kadar yazarım (o kadar yazabilir miyim bilemiyorum gerçi ama) zaten" dedim ki, bütün bir yazı burada da bulunsun istedim.

dünkü birgün'den (17/11/2007), neşe yaşın'ın bi' yazısı..

---------

savaşa gitme oğlum

Savaşa gitme oğlum. Vatanı seviyorsan onun için ölmeye ve öldürmeye değil yaşamaya ve yaşatmaya git. Vatana hizmet etmek istiyorsan bahçıvan ol; bahçelerini çiçekleridir. Evsizler için evler, gençler için kültür siteleri yap. Bir fedakârlık yapmak istiyorsan yaşlıların bakım programlarına katıl, engelli çocuklar için festivaller, ayrımcılığa uğrayanlar için gösteriler düzenle ama savaşa gitme. Gençleri başka gençlerin katili ya da ölü olmaya gönderiyorlar. Onlara inanma oğlum.

Söylenen her şeye inanma . Onların "vatan haini" dedikleri vatanı en çok sevenlerdir. Onlar, yalnızca kendi vatanlarını değil başkalarının vatanını da sevenlerdir. Onlar, yalnızca kendi oğullarını değil başkalarının oğullarını da sevenlerdir. Onlar, farklı düşünme ve bunu dillendirme cesaretini gösterenlerdir. Vatan, üzerinde yaşayan insanlar olmadan nedir ki? Bu insanların çeşitliliği bir zenginliktir; farklı diller, farklı kültürler, farklı düşünceler bir arada ve armoni içinde en güzel ülkeleri yaratırlar. Kimseyi senden değişik diye, senden daha az eğitimli, senden daha yoksul, senden daha farklı düşüncelere sahip, senden farklı bir yaşam biçimi içinde diye hor görme. Bir insan hayatından daha değerli hiçbir şey yoktur ve her insan bir vatandır bunu unutma oğlum.

Belki sana okullarda çok şey anlattılar. Televizyonlarla düşüncelerine girdiler ve kafanı ka-rıştırdılar."Düşman" dediklerinden nefret etmeni sağladılar. Ama "düşman" da bir insandır ve onun evinde senin adın da "düşman"dır bunu unutma oğlum. Bu "düşman" denilen ve öldürmen emredilen genç kimbilir sana ne çok benzemektedir. Farklı bir dil konuşsa da belki senin düşlerine sahiptir. Belki sen de onun yerinde olsan onun heyecanlarına kapılır onun yaptığı yanlışları yapardın. Başka bir ortamda tanışsa-nız belki de çok iyi arkadaş olurdunuz.

Sen hiç savaştan çıkmış bir ülke gördün mü oğlum? Bir savaş belki üç gün sürer. Ama onun açtığı yaraların iyileşmesi yüz yıl sürer. Bu dünyada savaşı destekleyen, savaşa yardımcı olan herşeye karşı çık, hayata sahip çık oğlum. Derler ki bir dava uğruna canını verenler kahramandır.

Şunu bil ki canını vermeye hazır olan can almaya da hazırdır. Canını verme oğlum. Onu ve başkalarının canını beraber koru. En büyük kahramanlar canı koruyanlardır... Sana diyeceklerdir ki "Sen onu öldürmezsen o seni öldürecek; aileni öldürecek. Ateş et!". Hayatta asla bunu yaşama oğlum. Bir şey için savaşacaksan dünyadan savaşı yok etmek için savaş. Barışın yollarını döşemek için çalış. Ülkeni seviyorsan savaşa gitme.

Kolay olan savaştır ama zor olan barıştır oğlum. Sen bir barış yapıcısı ol. Bir kahraman olacaksan savaşın değil barışın kahramanı ol. Ölmenin ve öldürmenin değil yaşamanın ve yaşatmanın kahramanı ol. Gücünü silahlardan değil sözcüklerden al. Öyle konuşmalar yap ki kötülerin bile kalbi erisin. Öyle projeler yap ki dünya değişsin. Savaş ölüm ve yıkım demektir. Sen yaşamı ve onu gönendirmeyi seç.

Asla ve asla savaşa gitme oğlum. Silahları değil aklını kullan. İnsan, her sorunu çözebilecek kadar zekidir bunu unutma. Dünya, dizi dizi mezarlarla dolu. Üzerlerinde genç insanların isimleri yazılı. Hepsi de savaşlarda öldüler. Birbirlerini öldürdüler. Bunların çoğu yoksul insanlardı. Bir kısmı parlak sözlere kanmış gençlerdi. Bu insanlığın bir utancıdır ve bunu durdurmanın bir yolu vardır. Ben, seninle en çok savaşa gitmediğin için gurur duyarım. Bunu göğsüme şeref madalyası diye takarım. Savaşa gitme oğlum."

------------

önden iştah açıcı olarak verilir bu tarz bi' ufak ek genelde, ama bu sefer durum ters malum, iştahınız hala yeterince kapanmadıysa artık temelli iştah kapatıcı olarak sunuyorum aşağıdakini de. benim için de bir dizi sebep nedeniyle çok anlamlı bi' şarkı, belki gün gelir aklıma eser anlatırım ama şu an o kadar keyifsiz, o kadar sınav haftası stresi doluyum ki, hiç içimden gelmiyo'.. yaşar kurt'un korku'su;

"korkuyorum anne al beni içine
alışamadım anne al beni yine
büyüdüm anne evler büyüdü
büyüdü papuçlar yollar büyüdü
orduya istiyorlar savas çıkar diyorlar
silah veriyorlar anne bana "öldür!" diyorlar
"yat!" diyorlar anne "kalk!" diyorlar
beynimi yiyorlar anne beynimi yiyorlar

kapat televizyonu anne seni de kandırıyorlar
oyunu verme anne
oyuna gelme anne
"

Cumartesi, Kasım 17, 2007

bir oyunun daha sonuna geldik..

bugüne kadar bitirmiş olduğum bilgisayar oyunlarının (yazın bitenler hariç tabii) bitiş tarihlerinin hep vize/final haftalarına denk geliyo' olması bi' tesadüf olmasa gerek :p
dün itibariyle de swat 4'ün sonuna geldim. neyse ki geldim, sınav haftamın ikinci yarısında 6 sınavım, üstüne bi' de yarın ales'im var..

böyle bi' yazasım, bi' uğrayasım, bi' acilen çalışmam gerektiği için erteleyesim geldi, öyle geçerken uğrayıverdim sevgili günlük..

gideyim.

Pazartesi, Ekim 29, 2007

kamusal başarı eğitimi

bu cumartesi ve pazar (27-28 ekim) kamusal başarı eğitimimiz vardı ankara'da. gerçi bir eğitim miydi, şenlik miydi, ziyafet miydi neydi bilemiyorum, ama adına "eğitim" diyoruz kısaca.. her iki gün de dolu dolu, eğlence dolu, yemek dolu, bi' sürü bi' sürü sırıtan insan doluydu.

ilk gün sabah 9'da başlayalım dedik, herkes geldiydi, sabah mahmurluğunu attıydı şuydu buydu derken 9.30'u buldu başlamamız. açılışı lokman'ın hazırladığı slide showla başladık. önceki kb anılarından oluşan fotoğrafların yanında, fonda da goran bregovic olduğu için gayet gülümseyerek başladık haliyle. sonra tanıştık "her zamankinden", en eğlencelisinden. "tombul mombul" yaptık, enteresan tartışmalara, daha önceki katıldığım biri kendiminki olmak üzere 2 (iki) eğitimde görmediğim ateşli "taraftara" sahne oldu. bi' ara çılgın muhalefet fırtınasına kapılmışım, sonra birden ekin'den yediğim fırçayla silkinip kendime geldim! saat 11 (onbir) gibi, uyuyakalmış olan koçlarımız (şimdi burada tek tek isimlerini yazıp kendilerini rencide etmek istemiyorum =) geldiler ellerinde birrrr sürü yiyecek hamur türevi şeyle! sonra öğlen de 6 (altı) tane pizzamız geldi pizza hut'tan, ooooh!

öğle yemeğinin ardından, saat 3 (üç) civarı bir ara verene kadar geçen zamanda herkes bir duruldu, bir göz kapaklarını kaldıramaz oldu ki anlatamam! biraz fazla kaçırmışız yemeğin dozunu sanırsam.. gidip gelip bitirmeye çalıştım ama olmadı, ben bile bitiremedim :p

öğleden sonra da bi' ara, bi' çay kahve müzik ve çiş molası verip, bu sefer öncekilere göre eğitimi tersine çevirip, simülasyonu ilk günün sonunda yaptık. sorunlar belirlendi, yine ateşlice tartışmalar oldu, takımlar oluşturuldu, nihal, lokman, ekin ve sühan birer takımla özet bi' çalışma yaptı. çalışmaları bitirince de sonuçlar/düşünceler paylaşıldı, eleştiriler geldi, savunmalar gitti.. simülasyonunun değerlendirilmesinin ardından bir eğitim gününün daha sonuna geldik.. değerlendirmemizi yapıp, ertesi gün ellerimizde daha değişik yiyeceklerle buluşmak üzere dağıldık =)

ertesi sabah da biraz "pazar keyfi" payı (her ne kadar tombulcu gruplardan biri 'pazar keyfi'ne karşı da olsa :p) bırakıp saat 10'da başlayalım dedik ve herkesin toplanması 10 küsur oldu pek tabii.. ikinci güne de yine güzel bir slide showla başladık; bu sefer özge'nin hazırlamış olduğu ve benim ilk kb toplantımda görmüş olduğumla.. daldım gittim teee geçen seneye, 1 senenin bi' yandan ne kadar kısayken diğer yandan da ne kadar uzun olduğunu fark ettim bi' kere daha..

devam ettik sonra dün kaldığımız yerden, "koç n'aptı?"yla. ve gördük ki aslında hiçbi' şey yapmamış :p yine geldi çattı mola saati, yine yedik çılgınca.. yedikten sonra yakmak için gazeteye dair sorunumuzu çözmeye çalıştık. biraz zor olsa da, çözdük de.. bazen sorunları çözmek için sımsıkı sarılmamız gerekirken, bazen de el ele tutuşmamızın yeterli olabileceğini gördük.

bi' yemek molası daha verdik! öğle yemeği bu sefer.. adı "çay kahve arası" değil de "öğle yemeği arası" olduğu için herkes daha fazla, daha fazla yedi. herkesin teker teker kaç lokma yemiş olduğunu sayıp dökebilirim şimdi şurada, ama sadece en fazla gonca'nın yediğini söyleyeyim, yetsin =) üstüne de "hoşgeldin parfemizi" yedik, oooooh.. parfe tepsisini de sühan yaladı. belgelerim var!

öğleden sonra da artık kimlerin çalışmak istediğini, kimlerin nerede nasıl çalışabileceğini konuşup, soruları yanıtladık. daha önce gelmemiş, bizim de çok üstünde düşünmediğimiz birkaç soru geldi, onun dışında genel kaygılardı "nasıl ol'cak da ol'cak?" deyu.. beytepe'de ve shçek'da çalışmalar yapılması olasılığı hepimizi pek sevindirdi! kolonya ve kuru pasta ikramıyla günü ve eğitimi tatlı bi' şekilde bitirdik..

son olarak da adaylar dağılıp, koç koça kalanda, önce kalan yiyeceklerin etrafında (gerçek anlamda etrafında yani, "onlarla ilgili" falan değil yoksa) bir değerlendirme, ardından da maç yaptık! yani maç yaptık denemese de top oynadık en azından.. kısa süre içinde nefes nefese kalmamız çok fazla yediğimizden olsa gerek.. hala şişim nedense..

haşim amca'ya teşekkür edip tükanı terk ettikten sonra da el salladık serdaroca, 1 (bir) taze ve 3 (üç) eski koça! istanbul'a doğru yola çıktılar, son aldığımız haberlere göre "raat raat" gitmişler.. sühan'dan haber yok. iyi dediler, ama bilemiyoruz..

çok güzeldi, çooook...


eğitimden kısa kısa

- tersten başlayalım; eğitimin tek eksiği istanbul katılımıydı.. tek eksik, ama büyük bi' eksikti tabii..
- onur olmadığı için hareketin görece az olduğu eğitimde tezahürat da yoktu.. buradan bir nebze de olsa hafifletelim o yoksunluğu; oooooooo!! serdarocaaa oleeeey! serdarocaa oley! serdarocaa oley! serdarocaaa oleeeeey!

"ankara'da doğdu!
kb'ci oldu!
helal olsun sana!
serdarocaaaaa, serdarocaaa, ooooo..."

- ilk gün uyuyakalıp geciken bir grup koç, getirdikleri her nevi yiyecekle çok şahane gönül aldılar (en azından benimkini aldılar yani)
- nihat örtmenin katılımı çok güzel oldu. aralarda çalan şarkılarda zaman zaman dans ettiği görüldü
- ilk gün gelen rana, yeterince yemediği için, ikinci gün hasta olup katılamadı.. boşuna yemiyoruz biz de canım.. bi' bildiğimiz var herhalde! geçmiş olsun =)
- hacettepe'den iki akademik katılımcımız -eda & selma- da vardı. deneyimleriyle renk kattılar ve bolca da katacaklar diye umuyoruz!
- parfe çok güzeldi
- zamanlamadan sorumlu devlet bakanı olan bendeniz, insanlara korku saçtı, mert'i gören insanlar köşe bucak kaçtı.. zaman darlığında "sus hadi! yeter! dur! başla!" demek pek zor bi' şeymiş, ben dün bunu gördüm.. bu insanların artık hep beni görünce korkmalarından korkmaktayım..
- nihal'in ikinci günün başında getirdiği görüntüler çok eğlenceli ve "gerçek"ti. bir çalışma bu kadar mı somutlaşır! süpersin nihal!
- gözde'nin tarçınlı kurabiyeleri aarikaydı
- esin ve nalan yalnızca ikinci gün, duygu yalnızca ilk gün yarım gün katılabildi.. burcu ise evde sızmak suretiyle misafirlerini yüzüstü bırakarak hem eğitimden hem de misafirlerinden mahrum kaldı.
- şarabın sağlığa zararları tartışılmadı, bildirildi
- buket söz vermiş olduğu meşhur gazeteli pastasından yapmadı. bir toplantıda telafi edecekmişş..
- top oynandı, yorulundu, şule'nin çizmeli tekmelerine maruz kalındı..
- fotoğraf ve video çekildi bissürü bissürü! pek yakında..
- ve o kadar çok yemek vardı ki, ben bile doydum =)

p.s. zeytinli'yi yazana kadar bi' dahaki zeytinli geldi ya.. neyse, elbet yazılır bi' zaman. günler çuvala girmedi ya canım!
mert

Pazartesi, Eylül 24, 2007

çocuk pornosuyla alakadar bir forward üzerine

a dostlar,

daha önce benden mail almış olanlardan özür dileyerek başlayayım,

mert ben yine. r**.. s** r**.. mert s** r**..


çok basit birkaç soru soracağım;

1 - bana birden fazla kullanıcıdan gelmiş olan bu maile inandınız mı, inanmadan önce düşündünüz mü? (cevap hayırsa, yazının devamı size yönelmiyo'. if x=evet, then goto 2)

2 - 5n ve 1k'nın en azından kim, neden ve nasıl'ını sordunuz mu? sormadıysanız ben sorayım..
2.a - kim: bu maili kim atmış ortaya, kimden çıkmış kime gitmekte? cevabını ben veriyorum soruyu sorduğum gibi; from: hay, to: hu. evet, düşünmeden cevap verirsek, çocuk pornosuna karşı olan birilerinden çıkmış, çocuk pornosuna karşı olan birilerine gidiyor. hadi ucu açık, "gidebildiği yere" gitmesi hedeflenen bi' mail, ama yine de ve ısrarla kimden olduğu sorusunun cevabı yok içinde. o vakit ben bu maili iletmem.
2.b - nasıl: nasıl olacak o iş? 1 milyon kişiye ulaşıldığının kararını kim verecek? misal, bana 4 defa geldiyse bu mail, toplamda 999.997 kişiye ulaşıldı mı sayılacak, yoksa 1000 tane adrese 1000 sefer göndersek hedefe ulaşmış olacak mıyız? ayrıca geldik en kritik noktaya; madem ki bütün çocuk pornosu sitelerinin -ki sayısının 100.000'den fazla olduğu tahmin ediliyor - şak (veya pat, zırt vs.) diye kapanması mümkün, neden 1 milyon kişi bekleniyor? ben garantiyi veriyorum; her kimse o yetkili, kapatsın bütün çocuk pornosu sitelerini, o an başlayacağım koşarak 1 milyon kişiye ulaşma çalışmalarına. koşmayan n'olsun.. çocuk pornosu legal olan ama şikayetçi olunan bir şey değil ki, zaten illegal, zaten kirli ellerden çıkıyor, yasadışı yollardan yayılıyor, kullanılıyor.. çocuk pornosu mafyasıyla bi' anlaşma mı var? "abi bi' milyon kişi topla da gel sana zahmet.." mi dediler? hiç sanmıyorum..
2.c - neden: aslında önceki kısımda verdik bunun cevabını. "neden 1 milyon kişi?" diye sorduğumuzu farz edip, önceki paragrafın bir kısmını okursanız cevabı alırsınız.

3 - gerçekten yardımcı mı olmak istiyorsunuz? o zaman http://www.lightamillioncandles.com/ adresine giderek kurcalayın biraz. bu tarz gudik maillerden medet ummayın. lütfen..

4 - gittiniz mi 3'teki adrese? hala gitmediyseniz, şimdi gidin. ısrarla gitmiyorsanız çekip gidin, ne bileyim.. ama gittiyseniz de sitede kaç milyon mum yanmış olduğunu, o paragrafı okuyup anladığınızı belirten bir mail yazın ve bana gönderin isterseniz. tamamen tercihe dayalı bi' şey bu. mecbur değilsiniz tabii ki.. ben öyle yapacağım şimdi, hani ola ki sizin de canınız çekerse diye diyorum;

o paragrafta diyo' ki;

"Kampanya, ilk 1 milyon mumu 4 ay içerisinde yakma amacıyla başlatılmıştı, ama dünya çapında bulunan destek sayesinde bu hedefe 60 günden daha kısa bir sürede ulaşıldı. Kampanya hız kazanmaya devam ediyor, ilginiz ve desteğiniz için teşekkür ederiz. ama bu sadece, sanal çocuk pornografisinin yok edilmesine yönelik ilk adım..
şok edici gerçekleri ortaya çıkarmaya ve insanları harekete geçirmeye devam etmeliyiz. yanan her mum, sesimizin daha da güçlü çıkması demektir.

yakılan mum: 2,259,023"


5 - son olarak da, bu tarz kitlesel maillerle ilgili bir not; bu mailleri gönderirken adresleri lütfen, n'olursunuz, gözünüzün yağını yiyeyim "kime:" ("to:") veya "cc:" ("bilgi:") kısmına yazmayın. onun yerine "bcc:" ("gizli:") kısmına yazın; ki, genelde amacı bol miktarda mail adresini kolay yoldan elde etmek olan bu tarz maillerin amacına ulaşmasını engelleyin. gönderdiğiniz mail de gerçekten işe yarar bir şeyse, bir taşla iki kuş vurun! Bana gelen maillerde, göndereninkiyle birlikte tam 44 adres var. bakın, bu benim gönderdiğimde hiç yok mesela.. zor bi' şey değil, gerçekten.. hatta tamamen anonim olması için geldiği tarihi/saati ve başlığını da saklıyorum. sırf bu yazdığım kişisel alınmasın diye.. (sana demiyorum bunları burak, hayır..)

6 - teşekkür ediyorum buraya kadar zahmet edip okuduğunuz için. bi' de rica ediyorum, ilgili maili daha önce birilerine gönderdiyseniz, bunu da aynı kişilere bizahmet gönderiverin. inanın o sefer yaptığınızdan daha hayırlı bi' iş olacak.. hem bakın, mailin kimden çıktığı, kimin ortaya attığı da belli. adım belli, soyadım belli, adresim belli. isteyen gelip bıdı bıdı edebilir, "yamuluyorsun!" diyebilir.. her zaman beklerim =)

7 - kısaca araştırıp bu maili yazmak için yaklaşık 25 dakika harcadım. şu an okumakta olduğum kitabın bir bölümünü daha bitirebilirdim bu sürede. bu da son olarak bu tarz maillerin zararına yönelik bi' fact olsun.. tükettiğim elektrik de cabası. faydasından çok, zararı oldu yani bu çocuk pornosu mailinin..

8 - son olarak da diyorum ki; eğer ki gerçekten bu konuda duyarlıysanız, http://www.lightamillioncandles.com adresini ziyaret edin, okuyun, ilgilenin; 1 milyon mum hedefi için 31 aralık 2006'nın son tarih olarak belirlendiğini, bunun üzerinden 267 gün geçmiş olduğunu ama yine de kampanyanın devam ettiğini aklınızdan çıkarmayın.. madem önemli olan olabildiğince çok insanın haberdar olması, bi' şeyler yapması, mail forward etmekten biraz daha zahmetli olan "site gezme" işini yapın..


yeter gari,
sevgiler sunarım..

mert s** r**
24 eylül 2007 - 00:45

en son olarak; ben mailimi bitirene kadar 2,259,063 mum oldu.


--------------------


Koşmaya yeni başlamıştı adımlarım

Düştüm,
Bebeğim bir yana,
Gülüşlerim bir yana.
Anneme baktım,
Yoktu!
Başımda yabancı bir adam
Küçücük göğsümde kocaman elleri
Sakalları deldi geçti
pespembe tenimi.
Anne, anneeeeeeee. ...
Bir oyun sandım
Elleri kara kara 'öcü' amcalarmış
Bir emzik düğümünde
yarıldı bedenim
Altımı ıslattım sandım
Kan kaybında Boğuldu insanlık!
Bebektim
Çocuk olacaktım
Abla olacaktım
Altımdaki bez çıkmadan,
Kadın oldum bir buçuk yaşında...
ADAM OLDUMU o amca bedenimde ???
Öğretin bana; kendi suyumu kendim alamazken
Nasıl sulayacağım bedenimde ölen çiçeği!!!
Ben kadın olmak istemedim
Ben dünyaya da gelmek
istememiştim ki!

Anneeeee... babaaaaa....

Işığı açın!

Uzanamıyorum


BU METİNLE TÜM DÜNYADA ÇOCUK PORNOSU MAĞDURLARI
İÇİN BİR MUM YAKILARAK
DOLAŞIP SİZE ULAŞTI.
HEDEF 1 MİLYON MUM.
BU RAKAMA ULAŞILDIĞINDA TÜM ÇOCUK PORNOSU
SUNAN SİTELER KAPATILACAK.

BU OLAGAN ÜSTÜ HAREKETE KATILMANIZ IÇIN ANNE
BABA OLMANIZ GEREKMIYOR.
GELECEKTE SAHIP OLACAGINIZ ÇOCUKLAR IÇINDE
LÜTFEN BIR MUM DA SIZ YAKIN.

p I 3 YAŞIN ALTINDAKI ÇOCUKLARDAN
OLUŞAN AILELERINDEN ÇALINIP BU PISLIGE ALET EDILMIS
BU ÇOCUKLAR IÇIN BU MESAJI TANIDIGINIZ HERKESE YOLLAYIN.
BIR MILYONU GEÇMEK IÇIN SON BIR MUM LÜTFEN.
ÇOCUK PORNOSU SAPIKLIKTIR.

Bu maili listenizdekilere forward ediniz...

Pazartesi, Eylül 17, 2007

tesadüfler - yüksek lisans

cuma günü yine tesadüflerle dolu bi' gün yaşadım. çok özet geçmek istiyorum hemen;

önce dtcf'den çıktık yalçın'la, beşevler'e, enstitüye doğru yürüyoruz. üniversitenin oradaki kampüsüne girince sanal'la karşılaştık, bi' öpüşüp koklaşıp hal hatır soruşup devam ettik. enstitüde işimizi diğer sosyal psikoloji bilimsel hazırlıkçı insanlarla karşılaşıp, yalçın'la tanıştırdım. sonra dönüşte tandoğan civarında bahadır'la karşılaştık, yine iki dakika öpüşüp koklaşıp hal hatır soruşup yollarımıza devam ettik, ki yalçın "abi seninle de yürünmüyo' ya!" dedi. e kolay değil meşhur olmak tabi :p

sonra bindik ankaray'a, kolej'de indik ve ben çedam'a geçtim, yalçın evine gitti. çedam'da geçen gün tanışmış olduğum fulya abla ve sinem vardı. orada da kemal'le karşılaştık kamusal başarı'dan. fulya abla baktı biz tanışıyoruz, "ooo.. seni de ankara'da tanımayan yok herhalde?" dedi. o sırada kenarda oturan bi' abla "ben tanımıyorum mesela?" dedi, onunla da tanıştık ve tanımayan kalmadı işte..

son olarak da oradan çıktık sinem'le, kızılay'a doğru yürüyoruz. ona da anlattım bu olayları yolda ve takıldım "kızılay'a gidesim var ama kimse yok ya.. neyse, nasılsa tanıdık birileri çıkar.." falan diye. gittim ayşegül'e, oturdum biraz, sonra kalktım, kolej'den ankaray'a binip burcu'ya doğru yola çıktım. otururken, kızılay istasyonunda bi' el geldi kafamı sağa sola çevirdi; bi' kaldırdım ki, bir pakistanlı? tegv'deki yaz gönüllülerinden haani! elvankent'te kalıyo'du, "ne işin var burada?" dedim, meğer akşam yolcuymuş, aiesec office'e gidiyo'muş bahçeli'ye. demirtepe'ye kadar iki dakika lafladık, bütün şaşkınlığıml indim, gittim burcu'ya anlattım işte bunları. o da bana yemek yaptı, şarabımızla birlikte yedik =) ohh.. biraz çiğ olmuştu, patatesler falan bahçeden taze koparılmış gibi, toprak kokusu üstündeydi daha ama olsun.. ellerine sağlık yine de kendisinin.

aaa.. bu arada şahane insan burcu, alışverişe gidince bana yeni öğrenim hayatımın ilk defterini almış! nası' sevindim, bi' ilginç hissettim anlatamam.. bir kez daha teşekkür ediyorum! süpersin burcu!

yarın başlıyo' derslerim. çok heyecanlı, pek şaşkınım. gayet de mutluyum aslında ama o heyecanın, gerginliğin arasına bi' yerlere sıkıştı sanırsam.. kb ankara familyasının dtcf türüyle de yarın kavuşuyorum bu arada galiba? o da ayrı bi' güzel, ayrı bi' heyecanlı! =)

bir şiirle bu heyecanımı bu kalbimden temiz piksellere döküp yatayım da sabah dersime geç kalmayayım;

daha dün beytepe'nin yollarında donarken
çiçekli bahçemizin otlarını yolarken
şimdi dil tarihli olduk
sınıfları doldurduk
sevinçliyiz hepimiz
yaşasın okulumuz


mert

Perşembe, Eylül 13, 2007

sorular sorunlar

sevgili okurlar, bugünkü yazımızda, buraya google'dan belli sorulara ve sorunlara cevap arayarak ,ama doğruluk ama yanlışlıkla gelen sevgili gönül dostlarımıza yanıt vereceğiz.
buyrun;


1 - radyo bek (13+3)

radyo bek.. sevgiliniz, dostunuz, yakın arkadaşınız... ..tirin oradan. bak yine geldiler bana bu cingıl aklıma gelince! ne diyorduk? evet, 13 kişi "radyo bek" arayıp beni bulmuş. diğer +3 kişi de büyük harflerle aramış. toplam 16 kişiyle radyo bek aramaları 1. sırada şu an. kendilerini tebrik ediyoruz bu *olumsuz herhangi bir sıfat*lıklarından dolayı. sanırsam hedef kitlesi olduğu kadar, çalışanları, webmasterı da 50 yaş üstü, daktilo, en iyi ihtimalle oda büyüklüğünde kişisel bilgisayar zamanından kalma insanlar. yahu ne var şu radyonun sitesine radyobek değil de ayrı ayrı, tane tane "radyo bek" yazsanız? haliyle insanlar "radyo bek" olarak arıyorlar ve bulamıyorlar bu garip siteniz dolayısıyla, sonra onu ararken buraya geliyorlar. babam da dinliyo' radyoyu, korkuyorum bi' gün arayıp buraya gelecek diye yanlışlıkla. düzeltirseniz bana da bi' haber veriverin de içim rahat etsin. lütfen..


2 - kulak deldirmenin sonrası (1), küpe piercing deldirmek (1), kulak kıkırdağını deldirme (1), kulak deldirirken (1), kulak kıkırdagını deldirmek (1), kulak deldirdikten sonra (1), kulak deldirmeden sonra (1), kulak kıkırdağını deldirmek (1)

ohh.. anca bitti bu kulak derdi. her ne kadar bütün bu kelime grupları birer kere aranmış olsa da hepsi aynı yere çıkıyo' ve kulak deldirmek, kulağın kıkırdağını deldirmek isteyen 8 kişi de teşrif ederek 2. sırayı kapmıştır grup halinde. şimdi, ola ki bu insanlar tekrar gelir, veya başkaları merak eder -malum, çok merak ediliyo' muş- hepsine özetle cevap vereyim;

2.a - kulak deldirmenin sonrası: 1 gün boyunca banyo duş muş yasak bi' kere. en önemlisi, deldirdikten sonra kurcalayıp durmayın, rahat bırakın. illa bi' kulakla oynayasınız geliyo'sa diğerini kullanın, tek kulağınız varsa da önünüzde yanınızda oturan birine musallat olun gerekirse, ama onu rahat bırakın.

2.b - küpe piercing deldirmek: bu arkadaşın -quasimodo- tam olarak ne istediğini çözemedim. yani görünen o ki piercing yaptırmak veya kulağını deldirmek istiyor. evet, bence de..

2.c - kulak kıkırdağını deldirme: kulak kıkırdağını deldirme, kulak memesini deldirmeden birazcık daha karmaşık mı desem, değişik bi' şey. yani kıkırdak neredeyse hiçbi' zaman tam olarak iyileşmiyo'. istediğiniz kadar bepantheneleyin, kremleyin, pek fayda etmiyor, uzun zaman sonra bile durup dururken ufak tefek garip şeyler çıkarabiliyor.

2.d - kulak deldirirken: kulak deldirirken headbang yapmayın mesela! ne bileyim lan, ne biçim soru bu? kulak deldirirken korkmayın? ha, isterseniz kulak deldirirken deldirdiğiniz yerin temiz/güvenilir olmasına dikkat edebilirsiniz ama eğer soruyu doğru anladıysam.

2.e - kulak kıkırdagını deldirmek, kulak kıkırdağını deldirmek: bunlar 2.c'de açıklandı zaten.

2.f - kulak deldirdikten sonra, kulak deldirmeden sonra: bunlar da 2.a'da açıklanmıştı, ama henüz anlamamış olanlar için tekrarlayayım, zira bu önemli; kurcalamayın!


3 - özen şekercioğlu (2)

dünya üzerinde iki kişinin derdi buymuş, özen hanımmış. özen hanım bizim eski müzik öğretmenimiz olur inanç'tan. aynı zamanda yatakhanede de sorumlu örtmenimizdi. müzikşinas bir yatakhane görevlimiz olması pek güzeldi, çatkapı gidip kafasını şişirebilirdik. hey gidi..

4 - 18 (2)

yine dünya üzerinde iki kişi, google'da "18" diye aratıp, buraya gelmiş çıkan linkler içinden. +18 blog iki kat aşağıda canlar, yanlış gelmişsiniz.

5 - sol anahtar gümüş küpe (1)

canım benim, böyle her kelimeyi yazayım, google nasılsa bulur mantığıyla gidersen daha çok ararsın. sanırım aradığın sol anahtar şeklinde bir gümüş küpe; eğer ki buysa, "sol anahtarı"nı tırnak içine al gümüş ve küpe yaz arkasından da -"ve" yazmana gerek yok-. istersen tırnak içindeki "sol anahtarı"ndan "gümüş küpe"yi de tırnağın içine sokup arayabilirsin, o da olur. şöyle ki:
("sol anahtarı" gümüş küpe) veya ("sol anahtarı" "gümüş küpe") parantezler tabii ki yok.
yok eğer sorunun cevabı bu değil de, sol kulağına takmak üzere anahtar şeklinde bir gümüş küpe arıyo'san, allah da sana akıl fikir versin, zira sağ veya sol kulağa özel küpe yoktur.

6 - sinem aydın gebze (1)

evet, gebze'de hayatımın en güzel 7 yılını geçirmiş olabilirim ama sadece bir aydın tanıdım orada da. sinem'le ve sinem aydın'la hiç ilgim yok. aydın'ın e-mail adresini verebilirim istersen?

7 - kanal tedavisi acır mı (1)

öldürmez, süründürür

8 - ankaraya düğüne gittik (1)

hz. google'a tümü büyük harf ve bu şekilde yazılıp arama yapılan bir durumda beklenti nedir çok merak ediyorum. hemen google'la iletişime geçiyorum ve bu şekilde yapılan aramanın sonucunda doğrudan "güle güle gidin güle güle gelin" veya "gidişiniz olsun da dönüşünüz olmasın inşallah!" diyen bir sayfa çıkmasını sağlasınlar. dalga mı geçiyo'sunuz lan? bu arada merak edip aradım, dehşete kapıldım. ankaraya düğüne gittik yazıp google'da aratınca ne çıktığını merak ediyorsanız buraya tıklayın. vay be..

9 - transkript monkey programları (1)

böyle programlar olduğunu da öğrenmiş oldum böylece. ne ki o acaba? ben bilmiyorum..

10 - en başarılı silk epil alet (1)

silk epil aletlerini, başarısını bilemem, ama bildiğim bir tek şey varsa o da reklamlarının tiksinç olduğudur. neydi o kısalar reklamı be? neyse ki tedavülden kalktı..

11 - great strategy games (1)

what kind of strategy games? real time? turn-based? i used to love dune 2 when i was about 14-15, but now i lack the patience to move all the units one by one. i'd suggest rise of nations (rts) and civilization III (tbs). these are the two strategy games i really love, but i also played settlers iv for quite a long time.


eveeet.. işte google'dan bi' şeyler ararken kazayla gelen sevgili gönül dostlarına bunları diyebiliyorum, bu önerileri verebiliyorum. yüreklerine sağlık dileyip, öpüyorum kendilerini ve bunu saymayıp, yine bekliyorum..

mert

Çarşamba, Eylül 12, 2007

yenicem seni dtcf!

dün kazanmış olduğum sosyal psikoloji yüksek lisansıyla alakadar bi' şeyler yazacaktım, ama az önce kb grubuna yazmış olduğum mailin bir tekrarı olacağı için, nedense maili aynen yapıştırasım geldi buraya.. belki başka bi' yazı daha yazarım sonra..

zeytinli de aklımda bu arada :p

--------------------------

melabaaaaa =)

ben de öncelikle ekin-burcu ikilisini çok fena tebrik ediyorum! öyle böyle diil yani.. sonra da bütün çılgınca kutlayanlara çooook teşekkür ediyorum! biz iki gündür burcu'nunkini kutluyoruz, sanırım onca stresin üzerine dengelemek için epey bi' süre daha kutlamaya devam edicez, sonra sıra bize de gelicek diye umuyoruz :p serdarocam davul zurna ekibini onun için şimdilik maltepe'ye gönderirsen, sonra biz de nasipleniriz belki :D

vallahi çok şahane bi' hissiyat içerisindeyim! yani ne lisans bölümümü -ki kendisinin adını anıp şu güzel ortamı bozmak istemiyorum burada :p- kazandığımda, ne de diplomamı elime aldığımda bu kadar mutlu olmuştum! gerçi bu adını anmadığım lisans bölümünü kazanmasam da şu an sizinle tanışıyor, bu maili buraya yazıyor/yazabiliyor olur muydum bilmiyorum, onun için, o 'şer'deki 'hayır'ın da bu olduğunu düşünüp, mübarek ramazana ufaktan bir giriş/adaptasyon gerçekleştirebiliriz böylece :p nasip, kısmet..

hocalar beni çok fena korkuttu, özellikle bu sene, bilimsel hazırlanırken belki de hayatım orada geçecekmiş gibi hissediyorum; ama ne güzel, geçsin varsın! kb ankara'nın yarısı da oralarda olduktan sonra =)

bütün iyi niyetler, gülücükler, sevinçler, mutluluk paylaşmalar, yardımlar, destekler ve her bi' şeyler için çoook teşekkür ediyorum! bi' kez daha;
iyi ki varsınız, hep olun!

pek çok pek çok öpüyorum ve bu yazımı, her ne kadar içerik olarak pek sağlıklı/doğru olmasa da, muhabirin yaratıcılığına bir kez daha şapka çıkartarak (zira son iki cümle bana ait değil; ilki tamamen muhabirin yaratıclığı, ikincisi de çarpıtık =), 11 ocak 2000 tarihli radikal'den bir alıntıyla bitiriyorum;

"Mert R. 15 yaşında ve Lise 1 öğrencisi. Memur bir babanın çocuğu olan Mert'in ailesi Ankara'da oturuyor. İlkokuldan sonra öğretmenin tavsiyesiyle sınavlara girmiş ve kazanmış. Hayatından oldukça memnun Mert. Sosyal dersleri daha çok seviyor ve en büyük zevki bateri çalmak. "Belki ileride çılgın bir psikolog olurum" diyor. İzin günlerinde dışarı çıktığında yaşıtlarıyla arasında farklılıklar olduğunu hissettiğini anlatan Mert, onları biraz sıradan buluyor."

mert
çlgn. psk. adayı
:p

Cumartesi, Eylül 01, 2007

yüksek lisans

negsel kararımı vermiştim, yerleşmişti her şey kabaca, "haftaya da mülakatlara girdim mi, tamam"dı tam da.. ben mülakatlara girmeden, ali hoca kanıma girdi. ottü mottü dedi.. kraşakımarık oldu kafam. zeytinli'yi yazıyo'dum oysa ki ne güzel.. fazzzzzzla uzun oldu, ama olsun, yarılamıştım, devam edecektim.. nerdeee.. kafa mı kaldı.. yine kısmet olmadı, çünkü rendekâr'ın da demiş olduğu gibi;

öğlenden beri "düşünüyorum, öyleyse kafam kazan gibi."