Cumartesi, Nisan 11, 2009

bugün düşündüm, dedim çok paraya ihtiyacım var. dün de düşünmüştüm, para kazanmaya başlayabilmek için ner'den baksan bi' 5 senem var. e dedim o zaman ben gidip loto oynuyorum ulan, s.kerim böyle aşkın usturlabını (astronomik rakamlara olan aşktan bahsederken böyle oluyo' tabii)!
neyse, 20 mellonluk sayısal loto oynadım, bakalım ne kadarını geri alabilicem. ama içimden bi' ses zengin olucam diyo' ya, hadi hayırlısı..

Pazartesi, Mart 30, 2009

EYALETİN ŞERİFİ
ÇAPKIN ÇOCUK
ÇORUMLU BARAN



bugün bi' arabanın arkasında gördüm bu yazıyı. yürü be baran! bunu yapan çorumsuz olamazdı zaten..

Pazartesi, Haziran 16, 2008


"milli takımı tutmamak için 7 (bi' de benden, 8!) sebep ve bir sait faik hikayesi"

çok enteresan hisler içerisinde bu sefer de değişik bi' şey yapıyorum burada. express'in 20 mayıs-15 haziran 2008 sayısının kapak 'meram'ını pek sevmiştim, e madem türkiye de çek cumhuriyeti karşısında taze bir euro 2008 galibiyeti aldı, aklımdaki şeyi yapmak için bahane doğdu bana da.

maç bitti, 2-0'dan 3-2'ye çevirmiş türkiye, hak'katen ciddi bi' başarı.. hem de çek cumhuriyeti karşısında. buraya kadar her şey güzel, evet.. ben zaten milli takımı tutmuyorum, gönlüm portekiz'den yana, ama hollanda'nın maçlarının ardından turunçgillere karşı da gayet büyük bir sempati besliyorum. her neyse..

zaten milli takımı tutmazken ve express'in bize sunduğu 7 sebep varken (kapağa bakıp e bur'da 5 tane var demeyin, fatih terim joker orada, 3 sayılıyo'), üstüne bi' de az önce gelen türkiye galibiyetinin ardından burnumun dibinde patlayan havai fişekler ve silahlar eklendi, harika oldu! açıkça dedim "şu takım yenileydi de böyle olmayaydı keşke!" diye.. bu mudur yani? saat 00:35, hala mı silah/korna sesleri gelir yahu? evet sevinin, hakkınız, hiçbi' şey demiyorum, ne diyebilirim ki, haddime mi insan gibi sevinen insanlara tek kelime etmek? ama sen sevinicem diye karşı apartmanın terasından (ki bu da odamın takriben bi' 30m ilerisi ve bi' o kadar da aşağısında kalıyo') havaya ateş eder, havai fişekleri patlatır, bur'da insan yaşıyo'muş, hadi sıradan insanı geç (nası' yapacaksak onu da?), bebek varmış, çoluk varmış, çocuk varmış, yaşlı varmış, hasta varmış dinlemeden o insanların hakkına tecavüz edersen, haklarına tecavüz etmeyi de geçelim (onu da nası' geçeceğimizi bilemiyorum ama hadi geçtik diyelim), hayatlarını riske atıyo'san, ben de üst katımdan sana "niye sıkıyo'sun ..spu çocuğuuuu!" diye haykıran amcaya alkış da tutarım, senin evine yumurta da atarım (dua et bu şu an aklıma geldi). ner'deyse kan çıkacaktı akşamın bi' vakti.. kaza kurşunu falan da değil bu sefer, bildiğin hedef alıp indireceklerdi birbirlerini.. ey yumurtaya can veren..

neyse, ufaktan sözü express'e bırakıyorum. resimleri buradan görmekte güçlük çekiyo'sanız, üzerlerine tıklayıp imageshack'te büyük boyutlu görebilmeniz veya bilgisayarınıza indirmeniz de pek ala mümkün. bazı kısımlarda tek tük harfler okunamıyo' ama olsun, o kadar geldi elimden. zaten express'ten iznim falan da yok, aflarına sığınıyorum kendilerinin =) siteleri olsa etse link ver'cem ama işte maalesef.. kaynak göstermiyo' değilim nasılsa..

"bireysel silahlanmanın ta..." diyor ve ola ki birilerinin ilgisini çekerse diye konuyla en göbeğinden alakadar bi' link vererek huzurlarınızdan ayrılıyorum;

"maganda kurşunu" değil, bireysel silahlanma - 22.08.2005 - bianet

Salı, Ocak 08, 2008

her çocuğun korkulu rüyasıdır tuzlama aracı.. bütün bir akşam boyu saatlerce çılgınlar gibi kayarsınız yılın ilk karının neşesiyle, bütün bi' mahalle oradadır. kayarken düşenler, hızlandıkça kıçının ağırlından, ağırlık merkezinin kıçında olmasından yokuş aşağı sırtı dönük kaymaya başlayanlar, çarpışanlar, tren yapanlar.. çok güzeldir her şey. düşmek bile keyiflidir. hem kışın bu hemen en tehlikeli eğlencesi minimum hasarla da atlatılır ilginç bi' şekilde. en kötü düşenlerin kafası gözü patlayabilir, hemen bir kartopu yapılıp yapıştırılıverir. kar mı kalmadı, her taraf buz mu oldu? o zaman yapıştır patlayan kaşı saatlerdir üzerinde özenle çalıştığınız buza. ilk müdahale bu kadar hızlıdır ve bu sayede eve gidince yapılacak olumsuz bir ikinci müdahale -terlik, belki kızılcık sopası- büyük ölçüde önlenmiş olur veya bilemedin dozajı hafifler.

okul çıkışı bir toplu kayım aracı -ben dedim oldu- olarak kullanmakta olduğunuz komşu manavdan arak, 2*2 büyüklüğünde bir muşamba üstünde belki 10, belki 15 arkadaşınla birlikte kayarsın. tekrar, tekrar, tekrar... her seferinde daha da bi' keyifli hale gelir, çünkü yokuşun iki ucu arasında kayan her çocuk, yerin daha da kaygan bi' hal almasına sebep olur. sırf bu yüzden bile başkalarının orada kayıyor olması keyif verir sana. akşam olur, muhitine göre belki hava kararmadan, belki de yatsıdan çok sonra evlerin pencerelerinden önce anne sesleri yükselir. inat edersin. "anne bi' kere daha, bi' kere daha!" derken 5 kere, 10 kere daha olur. derken, yavaş yavaş pencerelerden gelen sesler kalınlaşmaya başlar. önce, varsa bir abin, onun sesine dönüşür tatlı sert bir anne sesinden. "olm bak gelmezsen babama söylerim!" der. onu da ikna etmeye çalışırken fazladan bi' 2 sefer daha kaymanın hesabını yaparsın, ki işte o an evdeki en kalın sesin pencereden sana doğru yüksek bir hacim ve şiddetle gelmekte olduğunu fark edersin: "çabuk gel şuraya eşşek sıpası! bağırtma beni! koş!". onca soğuk titretmemiştir o saate kadar, belki de her yanın uyuştuğundandır bilinmez, ama işte o sesle titrer ve kendine gelirsin. çene büzülür, boyun bükülür, yüreğinin götürdüğü yerden ayrılmak durumundasındır. dönersin eve, ıslanmış üstün başın için bir, ev halkını sırayla bağırttığın için iki ve varsa görülür şekilde şiş olan bir tarafın, onun için de bonus olarak artı bir terlik darbesi yersin. soyunur, dökünür, kaloriferin/sobanın yanında ellerinin ısınırken karıncalanıp kaşınmasından aldığın zevkle gülümsersin kendi kendine. rudolf kırmızısı burnun yavaş yavaş normale döner. sen zamanın nasıl geçtiğinin farkında olmasan da bütün ev halkı bütünüyle farkındadır bi' hayli geç olduğunun, artık yatma vakti gelmiştir. yatmadan önce pencereden bi' daha bakarsın buz kesmiş yokuşa ve ertesi günün hayalini kurarken dalıverirsin uykuya. kolay değil küçücük bir bedene bütün bir gün buz üstünde yüzlerce metre boyu hareket sığdırmak..
sabah gözlerini açar açmaz koşa koşa pencereye gidersin bir bayram sabahı heyecanıyla. ama o da ne! bir yokuş boyu uzanan güzelim yekpare buz kütlesi, yerini korkunç bir traktör tekerleği desenine;
buz kütlesince uzayan kahkahalar, yerini kesik ve histerik kikirtilere bırakmıştır.. sen uyurken o hain belediye işçileri gelmiş, tuz/toprak yüklü bir kamyonun kasasındaki iki kişi bölük pörçük etmiştir onca çocuğun kahkahasını/heyecanını! biri sağdan, hemen ardından öteki soldan.. bir sağ, bir sol, bir sağ bir sol.. bir makine gibi çalışmışlardır. gözlerinde iki damla yaş belirir, damlalarda çocuksu bir kızgınlık. tutarsın kendini.. tutmazsan da n'olur ki zaten? elinden bir şey gelmez. ellerinde kürekler, altlarında koca bir kamyon.. sıçrasan belki kapısına tükürebilirsin, en fazla tekerini yumruklarsın kamyonun. derken o an ileriki sokaktan bir kamyon geçer turuncu. ve işte o an gözlerindeki iki damla, senkronize çalışan iki işçinin uyumuyla süzülüverir yanaklarından aşağı. önce biri akar biraz aşağı, sonra diğeri.. önce öteki, sonra beriki.. tıpkı işçiler gibi...

Cuma, Ocak 04, 2008

hakkını helal et

şimdi,
neresinden tutsak elimizde kalan muhteşem bir yapımla karşınızdayız (veya karşınızdalar demek daha doğru olur tabii). televizyon izlemeyen bir insan olarak, ben ne yazık (yoksa ne mutlu mu?) ki henüz haberdar oldum. vakti zamanında bobiler'deki sen bana birini android şampiyonşip dahilinde hasang tarafından yapılmış bir yan yana getirme işleminde görmüştüm, az öncesine, torrentturk'te dizinin paylaşılmış bir bölümünden kareler ve hakkında yapılan yorumları görene kadar kurgu olduğunu sanıyo'dum, tamamen hasang'ın yaratıcılığı olduğunu sanıyo'dum. keşke sanmaya devam etseymişim.. şu an ben de indiriyorum bu dizinin 11. bölümünü, merak içerisindeyim. gerçi final dönemi öncesi zamanımı bununla harcamamam lazım sanırım ama..

şimdi, öncelikle izlemeden önce kafamda oluşanları belirteyim;
bu dizi, anlatılan ve gösterilenlere göre, my name is earl'ün yerli versiyonu. ve şu noktada bilmediğim(iz) çok önemli bi' nokta var; bu kanal telif hakkı meselesini halletmiş midir, yoksa diziyi yapıp, yayınlayıp, belki sezonlarca sürdürüp, parsayı toplayıp, sonunda da bitirip, final bölümü niyetine de kendisiyle süper uyumlu bi' şekilde ana karakteri murat'ı nbc'ye, greg garcia'ya gönderip helallik mi istetecektir? bu mudur? garcia ama müslüman değil, adi bir x'tir, o sebeple ya helallik vermezse? ya "haram zıkkım olsun ulan! it herifler! o kadar ye, ye, sonra da helallik iste.. hadi ordan!" derse? bunun anlaşmasını peşinen yapmışlar mıdır? eğer ki yaptılarsa ve olay bu şekilde gelişecekse, bu söylediklerimin hepsini yerim. evet. ben de kendimce "helal olsun!" der, burada böyle arkalarından atıp tuttuğum için "hakkını helal et abi.." derim. amaaa.. yok eğer ki bunu en sinsi şekilde, çaktırmadan, kendilerini uyanık sanarak yapıyo'larsa da o zaman bittiniz olm :p

daha kafamda bi' şeyler dönüyo' ama konu hakkında bilgi sahibi olmadığım için, şu an itibariyle susuyorum ve gidiyorum, kendilerine bir mail yazarak soruyorum ve cevap bekliyorum. ikna edici bi' cevap geldi geldi, gelmedi, hakkını helal etmemesi için hemen greg garcia'ya yazıyorum!

gelecek (veya makul bi' sürede gelmeyecek) cevaba göre de sözü önce marx'a bırakır, sonra ben tekrar devam ederim artık..


mert

Pazartesi, Kasım 19, 2007

değişiklik
zaman zaman buraya yolu düşen/uğrayan birileriyseniz dikkatinizi çekmiştir; doğrudan bütün bi' yazıyı yapıştırmak pek adetim değil. ama bu sefer o kadar benimsedim, o kadar "kendim yazsam bu kadar yazarım (o kadar yazabilir miyim bilemiyorum gerçi ama) zaten" dedim ki, bütün bir yazı burada da bulunsun istedim.

dünkü birgün'den (17/11/2007), neşe yaşın'ın bi' yazısı..

---------

savaşa gitme oğlum

Savaşa gitme oğlum. Vatanı seviyorsan onun için ölmeye ve öldürmeye değil yaşamaya ve yaşatmaya git. Vatana hizmet etmek istiyorsan bahçıvan ol; bahçelerini çiçekleridir. Evsizler için evler, gençler için kültür siteleri yap. Bir fedakârlık yapmak istiyorsan yaşlıların bakım programlarına katıl, engelli çocuklar için festivaller, ayrımcılığa uğrayanlar için gösteriler düzenle ama savaşa gitme. Gençleri başka gençlerin katili ya da ölü olmaya gönderiyorlar. Onlara inanma oğlum.

Söylenen her şeye inanma . Onların "vatan haini" dedikleri vatanı en çok sevenlerdir. Onlar, yalnızca kendi vatanlarını değil başkalarının vatanını da sevenlerdir. Onlar, yalnızca kendi oğullarını değil başkalarının oğullarını da sevenlerdir. Onlar, farklı düşünme ve bunu dillendirme cesaretini gösterenlerdir. Vatan, üzerinde yaşayan insanlar olmadan nedir ki? Bu insanların çeşitliliği bir zenginliktir; farklı diller, farklı kültürler, farklı düşünceler bir arada ve armoni içinde en güzel ülkeleri yaratırlar. Kimseyi senden değişik diye, senden daha az eğitimli, senden daha yoksul, senden daha farklı düşüncelere sahip, senden farklı bir yaşam biçimi içinde diye hor görme. Bir insan hayatından daha değerli hiçbir şey yoktur ve her insan bir vatandır bunu unutma oğlum.

Belki sana okullarda çok şey anlattılar. Televizyonlarla düşüncelerine girdiler ve kafanı ka-rıştırdılar."Düşman" dediklerinden nefret etmeni sağladılar. Ama "düşman" da bir insandır ve onun evinde senin adın da "düşman"dır bunu unutma oğlum. Bu "düşman" denilen ve öldürmen emredilen genç kimbilir sana ne çok benzemektedir. Farklı bir dil konuşsa da belki senin düşlerine sahiptir. Belki sen de onun yerinde olsan onun heyecanlarına kapılır onun yaptığı yanlışları yapardın. Başka bir ortamda tanışsa-nız belki de çok iyi arkadaş olurdunuz.

Sen hiç savaştan çıkmış bir ülke gördün mü oğlum? Bir savaş belki üç gün sürer. Ama onun açtığı yaraların iyileşmesi yüz yıl sürer. Bu dünyada savaşı destekleyen, savaşa yardımcı olan herşeye karşı çık, hayata sahip çık oğlum. Derler ki bir dava uğruna canını verenler kahramandır.

Şunu bil ki canını vermeye hazır olan can almaya da hazırdır. Canını verme oğlum. Onu ve başkalarının canını beraber koru. En büyük kahramanlar canı koruyanlardır... Sana diyeceklerdir ki "Sen onu öldürmezsen o seni öldürecek; aileni öldürecek. Ateş et!". Hayatta asla bunu yaşama oğlum. Bir şey için savaşacaksan dünyadan savaşı yok etmek için savaş. Barışın yollarını döşemek için çalış. Ülkeni seviyorsan savaşa gitme.

Kolay olan savaştır ama zor olan barıştır oğlum. Sen bir barış yapıcısı ol. Bir kahraman olacaksan savaşın değil barışın kahramanı ol. Ölmenin ve öldürmenin değil yaşamanın ve yaşatmanın kahramanı ol. Gücünü silahlardan değil sözcüklerden al. Öyle konuşmalar yap ki kötülerin bile kalbi erisin. Öyle projeler yap ki dünya değişsin. Savaş ölüm ve yıkım demektir. Sen yaşamı ve onu gönendirmeyi seç.

Asla ve asla savaşa gitme oğlum. Silahları değil aklını kullan. İnsan, her sorunu çözebilecek kadar zekidir bunu unutma. Dünya, dizi dizi mezarlarla dolu. Üzerlerinde genç insanların isimleri yazılı. Hepsi de savaşlarda öldüler. Birbirlerini öldürdüler. Bunların çoğu yoksul insanlardı. Bir kısmı parlak sözlere kanmış gençlerdi. Bu insanlığın bir utancıdır ve bunu durdurmanın bir yolu vardır. Ben, seninle en çok savaşa gitmediğin için gurur duyarım. Bunu göğsüme şeref madalyası diye takarım. Savaşa gitme oğlum."

------------

önden iştah açıcı olarak verilir bu tarz bi' ufak ek genelde, ama bu sefer durum ters malum, iştahınız hala yeterince kapanmadıysa artık temelli iştah kapatıcı olarak sunuyorum aşağıdakini de. benim için de bir dizi sebep nedeniyle çok anlamlı bi' şarkı, belki gün gelir aklıma eser anlatırım ama şu an o kadar keyifsiz, o kadar sınav haftası stresi doluyum ki, hiç içimden gelmiyo'.. yaşar kurt'un korku'su;

"korkuyorum anne al beni içine
alışamadım anne al beni yine
büyüdüm anne evler büyüdü
büyüdü papuçlar yollar büyüdü
orduya istiyorlar savas çıkar diyorlar
silah veriyorlar anne bana "öldür!" diyorlar
"yat!" diyorlar anne "kalk!" diyorlar
beynimi yiyorlar anne beynimi yiyorlar

kapat televizyonu anne seni de kandırıyorlar
oyunu verme anne
oyuna gelme anne
"

Cumartesi, Kasım 17, 2007

bir oyunun daha sonuna geldik..

bugüne kadar bitirmiş olduğum bilgisayar oyunlarının (yazın bitenler hariç tabii) bitiş tarihlerinin hep vize/final haftalarına denk geliyo' olması bi' tesadüf olmasa gerek :p
dün itibariyle de swat 4'ün sonuna geldim. neyse ki geldim, sınav haftamın ikinci yarısında 6 sınavım, üstüne bi' de yarın ales'im var..

böyle bi' yazasım, bi' uğrayasım, bi' acilen çalışmam gerektiği için erteleyesim geldi, öyle geçerken uğrayıverdim sevgili günlük..

gideyim.

Pazartesi, Ekim 29, 2007

kamusal başarı eğitimi

bu cumartesi ve pazar (27-28 ekim) kamusal başarı eğitimimiz vardı ankara'da. gerçi bir eğitim miydi, şenlik miydi, ziyafet miydi neydi bilemiyorum, ama adına "eğitim" diyoruz kısaca.. her iki gün de dolu dolu, eğlence dolu, yemek dolu, bi' sürü bi' sürü sırıtan insan doluydu.

ilk gün sabah 9'da başlayalım dedik, herkes geldiydi, sabah mahmurluğunu attıydı şuydu buydu derken 9.30'u buldu başlamamız. açılışı lokman'ın hazırladığı slide showla başladık. önceki kb anılarından oluşan fotoğrafların yanında, fonda da goran bregovic olduğu için gayet gülümseyerek başladık haliyle. sonra tanıştık "her zamankinden", en eğlencelisinden. "tombul mombul" yaptık, enteresan tartışmalara, daha önceki katıldığım biri kendiminki olmak üzere 2 (iki) eğitimde görmediğim ateşli "taraftara" sahne oldu. bi' ara çılgın muhalefet fırtınasına kapılmışım, sonra birden ekin'den yediğim fırçayla silkinip kendime geldim! saat 11 (onbir) gibi, uyuyakalmış olan koçlarımız (şimdi burada tek tek isimlerini yazıp kendilerini rencide etmek istemiyorum =) geldiler ellerinde birrrr sürü yiyecek hamur türevi şeyle! sonra öğlen de 6 (altı) tane pizzamız geldi pizza hut'tan, ooooh!

öğle yemeğinin ardından, saat 3 (üç) civarı bir ara verene kadar geçen zamanda herkes bir duruldu, bir göz kapaklarını kaldıramaz oldu ki anlatamam! biraz fazla kaçırmışız yemeğin dozunu sanırsam.. gidip gelip bitirmeye çalıştım ama olmadı, ben bile bitiremedim :p

öğleden sonra da bi' ara, bi' çay kahve müzik ve çiş molası verip, bu sefer öncekilere göre eğitimi tersine çevirip, simülasyonu ilk günün sonunda yaptık. sorunlar belirlendi, yine ateşlice tartışmalar oldu, takımlar oluşturuldu, nihal, lokman, ekin ve sühan birer takımla özet bi' çalışma yaptı. çalışmaları bitirince de sonuçlar/düşünceler paylaşıldı, eleştiriler geldi, savunmalar gitti.. simülasyonunun değerlendirilmesinin ardından bir eğitim gününün daha sonuna geldik.. değerlendirmemizi yapıp, ertesi gün ellerimizde daha değişik yiyeceklerle buluşmak üzere dağıldık =)

ertesi sabah da biraz "pazar keyfi" payı (her ne kadar tombulcu gruplardan biri 'pazar keyfi'ne karşı da olsa :p) bırakıp saat 10'da başlayalım dedik ve herkesin toplanması 10 küsur oldu pek tabii.. ikinci güne de yine güzel bir slide showla başladık; bu sefer özge'nin hazırlamış olduğu ve benim ilk kb toplantımda görmüş olduğumla.. daldım gittim teee geçen seneye, 1 senenin bi' yandan ne kadar kısayken diğer yandan da ne kadar uzun olduğunu fark ettim bi' kere daha..

devam ettik sonra dün kaldığımız yerden, "koç n'aptı?"yla. ve gördük ki aslında hiçbi' şey yapmamış :p yine geldi çattı mola saati, yine yedik çılgınca.. yedikten sonra yakmak için gazeteye dair sorunumuzu çözmeye çalıştık. biraz zor olsa da, çözdük de.. bazen sorunları çözmek için sımsıkı sarılmamız gerekirken, bazen de el ele tutuşmamızın yeterli olabileceğini gördük.

bi' yemek molası daha verdik! öğle yemeği bu sefer.. adı "çay kahve arası" değil de "öğle yemeği arası" olduğu için herkes daha fazla, daha fazla yedi. herkesin teker teker kaç lokma yemiş olduğunu sayıp dökebilirim şimdi şurada, ama sadece en fazla gonca'nın yediğini söyleyeyim, yetsin =) üstüne de "hoşgeldin parfemizi" yedik, oooooh.. parfe tepsisini de sühan yaladı. belgelerim var!

öğleden sonra da artık kimlerin çalışmak istediğini, kimlerin nerede nasıl çalışabileceğini konuşup, soruları yanıtladık. daha önce gelmemiş, bizim de çok üstünde düşünmediğimiz birkaç soru geldi, onun dışında genel kaygılardı "nasıl ol'cak da ol'cak?" deyu.. beytepe'de ve shçek'da çalışmalar yapılması olasılığı hepimizi pek sevindirdi! kolonya ve kuru pasta ikramıyla günü ve eğitimi tatlı bi' şekilde bitirdik..

son olarak da adaylar dağılıp, koç koça kalanda, önce kalan yiyeceklerin etrafında (gerçek anlamda etrafında yani, "onlarla ilgili" falan değil yoksa) bir değerlendirme, ardından da maç yaptık! yani maç yaptık denemese de top oynadık en azından.. kısa süre içinde nefes nefese kalmamız çok fazla yediğimizden olsa gerek.. hala şişim nedense..

haşim amca'ya teşekkür edip tükanı terk ettikten sonra da el salladık serdaroca, 1 (bir) taze ve 3 (üç) eski koça! istanbul'a doğru yola çıktılar, son aldığımız haberlere göre "raat raat" gitmişler.. sühan'dan haber yok. iyi dediler, ama bilemiyoruz..

çok güzeldi, çooook...


eğitimden kısa kısa

- tersten başlayalım; eğitimin tek eksiği istanbul katılımıydı.. tek eksik, ama büyük bi' eksikti tabii..
- onur olmadığı için hareketin görece az olduğu eğitimde tezahürat da yoktu.. buradan bir nebze de olsa hafifletelim o yoksunluğu; oooooooo!! serdarocaaa oleeeey! serdarocaa oley! serdarocaa oley! serdarocaaa oleeeeey!

"ankara'da doğdu!
kb'ci oldu!
helal olsun sana!
serdarocaaaaa, serdarocaaa, ooooo..."

- ilk gün uyuyakalıp geciken bir grup koç, getirdikleri her nevi yiyecekle çok şahane gönül aldılar (en azından benimkini aldılar yani)
- nihat örtmenin katılımı çok güzel oldu. aralarda çalan şarkılarda zaman zaman dans ettiği görüldü
- ilk gün gelen rana, yeterince yemediği için, ikinci gün hasta olup katılamadı.. boşuna yemiyoruz biz de canım.. bi' bildiğimiz var herhalde! geçmiş olsun =)
- hacettepe'den iki akademik katılımcımız -eda & selma- da vardı. deneyimleriyle renk kattılar ve bolca da katacaklar diye umuyoruz!
- parfe çok güzeldi
- zamanlamadan sorumlu devlet bakanı olan bendeniz, insanlara korku saçtı, mert'i gören insanlar köşe bucak kaçtı.. zaman darlığında "sus hadi! yeter! dur! başla!" demek pek zor bi' şeymiş, ben dün bunu gördüm.. bu insanların artık hep beni görünce korkmalarından korkmaktayım..
- nihal'in ikinci günün başında getirdiği görüntüler çok eğlenceli ve "gerçek"ti. bir çalışma bu kadar mı somutlaşır! süpersin nihal!
- gözde'nin tarçınlı kurabiyeleri aarikaydı
- esin ve nalan yalnızca ikinci gün, duygu yalnızca ilk gün yarım gün katılabildi.. burcu ise evde sızmak suretiyle misafirlerini yüzüstü bırakarak hem eğitimden hem de misafirlerinden mahrum kaldı.
- şarabın sağlığa zararları tartışılmadı, bildirildi
- buket söz vermiş olduğu meşhur gazeteli pastasından yapmadı. bir toplantıda telafi edecekmişş..
- top oynandı, yorulundu, şule'nin çizmeli tekmelerine maruz kalındı..
- fotoğraf ve video çekildi bissürü bissürü! pek yakında..
- ve o kadar çok yemek vardı ki, ben bile doydum =)

p.s. zeytinli'yi yazana kadar bi' dahaki zeytinli geldi ya.. neyse, elbet yazılır bi' zaman. günler çuvala girmedi ya canım!
mert

Pazartesi, Eylül 24, 2007

çocuk pornosuyla alakadar bir forward üzerine

a dostlar,

daha önce benden mail almış olanlardan özür dileyerek başlayayım,

mert ben yine. r**.. s** r**.. mert s** r**..


çok basit birkaç soru soracağım;

1 - bana birden fazla kullanıcıdan gelmiş olan bu maile inandınız mı, inanmadan önce düşündünüz mü? (cevap hayırsa, yazının devamı size yönelmiyo'. if x=evet, then goto 2)

2 - 5n ve 1k'nın en azından kim, neden ve nasıl'ını sordunuz mu? sormadıysanız ben sorayım..
2.a - kim: bu maili kim atmış ortaya, kimden çıkmış kime gitmekte? cevabını ben veriyorum soruyu sorduğum gibi; from: hay, to: hu. evet, düşünmeden cevap verirsek, çocuk pornosuna karşı olan birilerinden çıkmış, çocuk pornosuna karşı olan birilerine gidiyor. hadi ucu açık, "gidebildiği yere" gitmesi hedeflenen bi' mail, ama yine de ve ısrarla kimden olduğu sorusunun cevabı yok içinde. o vakit ben bu maili iletmem.
2.b - nasıl: nasıl olacak o iş? 1 milyon kişiye ulaşıldığının kararını kim verecek? misal, bana 4 defa geldiyse bu mail, toplamda 999.997 kişiye ulaşıldı mı sayılacak, yoksa 1000 tane adrese 1000 sefer göndersek hedefe ulaşmış olacak mıyız? ayrıca geldik en kritik noktaya; madem ki bütün çocuk pornosu sitelerinin -ki sayısının 100.000'den fazla olduğu tahmin ediliyor - şak (veya pat, zırt vs.) diye kapanması mümkün, neden 1 milyon kişi bekleniyor? ben garantiyi veriyorum; her kimse o yetkili, kapatsın bütün çocuk pornosu sitelerini, o an başlayacağım koşarak 1 milyon kişiye ulaşma çalışmalarına. koşmayan n'olsun.. çocuk pornosu legal olan ama şikayetçi olunan bir şey değil ki, zaten illegal, zaten kirli ellerden çıkıyor, yasadışı yollardan yayılıyor, kullanılıyor.. çocuk pornosu mafyasıyla bi' anlaşma mı var? "abi bi' milyon kişi topla da gel sana zahmet.." mi dediler? hiç sanmıyorum..
2.c - neden: aslında önceki kısımda verdik bunun cevabını. "neden 1 milyon kişi?" diye sorduğumuzu farz edip, önceki paragrafın bir kısmını okursanız cevabı alırsınız.

3 - gerçekten yardımcı mı olmak istiyorsunuz? o zaman http://www.lightamillioncandles.com/ adresine giderek kurcalayın biraz. bu tarz gudik maillerden medet ummayın. lütfen..

4 - gittiniz mi 3'teki adrese? hala gitmediyseniz, şimdi gidin. ısrarla gitmiyorsanız çekip gidin, ne bileyim.. ama gittiyseniz de sitede kaç milyon mum yanmış olduğunu, o paragrafı okuyup anladığınızı belirten bir mail yazın ve bana gönderin isterseniz. tamamen tercihe dayalı bi' şey bu. mecbur değilsiniz tabii ki.. ben öyle yapacağım şimdi, hani ola ki sizin de canınız çekerse diye diyorum;

o paragrafta diyo' ki;

"Kampanya, ilk 1 milyon mumu 4 ay içerisinde yakma amacıyla başlatılmıştı, ama dünya çapında bulunan destek sayesinde bu hedefe 60 günden daha kısa bir sürede ulaşıldı. Kampanya hız kazanmaya devam ediyor, ilginiz ve desteğiniz için teşekkür ederiz. ama bu sadece, sanal çocuk pornografisinin yok edilmesine yönelik ilk adım..
şok edici gerçekleri ortaya çıkarmaya ve insanları harekete geçirmeye devam etmeliyiz. yanan her mum, sesimizin daha da güçlü çıkması demektir.

yakılan mum: 2,259,023"


5 - son olarak da, bu tarz kitlesel maillerle ilgili bir not; bu mailleri gönderirken adresleri lütfen, n'olursunuz, gözünüzün yağını yiyeyim "kime:" ("to:") veya "cc:" ("bilgi:") kısmına yazmayın. onun yerine "bcc:" ("gizli:") kısmına yazın; ki, genelde amacı bol miktarda mail adresini kolay yoldan elde etmek olan bu tarz maillerin amacına ulaşmasını engelleyin. gönderdiğiniz mail de gerçekten işe yarar bir şeyse, bir taşla iki kuş vurun! Bana gelen maillerde, göndereninkiyle birlikte tam 44 adres var. bakın, bu benim gönderdiğimde hiç yok mesela.. zor bi' şey değil, gerçekten.. hatta tamamen anonim olması için geldiği tarihi/saati ve başlığını da saklıyorum. sırf bu yazdığım kişisel alınmasın diye.. (sana demiyorum bunları burak, hayır..)

6 - teşekkür ediyorum buraya kadar zahmet edip okuduğunuz için. bi' de rica ediyorum, ilgili maili daha önce birilerine gönderdiyseniz, bunu da aynı kişilere bizahmet gönderiverin. inanın o sefer yaptığınızdan daha hayırlı bi' iş olacak.. hem bakın, mailin kimden çıktığı, kimin ortaya attığı da belli. adım belli, soyadım belli, adresim belli. isteyen gelip bıdı bıdı edebilir, "yamuluyorsun!" diyebilir.. her zaman beklerim =)

7 - kısaca araştırıp bu maili yazmak için yaklaşık 25 dakika harcadım. şu an okumakta olduğum kitabın bir bölümünü daha bitirebilirdim bu sürede. bu da son olarak bu tarz maillerin zararına yönelik bi' fact olsun.. tükettiğim elektrik de cabası. faydasından çok, zararı oldu yani bu çocuk pornosu mailinin..

8 - son olarak da diyorum ki; eğer ki gerçekten bu konuda duyarlıysanız, http://www.lightamillioncandles.com adresini ziyaret edin, okuyun, ilgilenin; 1 milyon mum hedefi için 31 aralık 2006'nın son tarih olarak belirlendiğini, bunun üzerinden 267 gün geçmiş olduğunu ama yine de kampanyanın devam ettiğini aklınızdan çıkarmayın.. madem önemli olan olabildiğince çok insanın haberdar olması, bi' şeyler yapması, mail forward etmekten biraz daha zahmetli olan "site gezme" işini yapın..


yeter gari,
sevgiler sunarım..

mert s** r**
24 eylül 2007 - 00:45

en son olarak; ben mailimi bitirene kadar 2,259,063 mum oldu.


--------------------


Koşmaya yeni başlamıştı adımlarım

Düştüm,
Bebeğim bir yana,
Gülüşlerim bir yana.
Anneme baktım,
Yoktu!
Başımda yabancı bir adam
Küçücük göğsümde kocaman elleri
Sakalları deldi geçti
pespembe tenimi.
Anne, anneeeeeeee. ...
Bir oyun sandım
Elleri kara kara 'öcü' amcalarmış
Bir emzik düğümünde
yarıldı bedenim
Altımı ıslattım sandım
Kan kaybında Boğuldu insanlık!
Bebektim
Çocuk olacaktım
Abla olacaktım
Altımdaki bez çıkmadan,
Kadın oldum bir buçuk yaşında...
ADAM OLDUMU o amca bedenimde ???
Öğretin bana; kendi suyumu kendim alamazken
Nasıl sulayacağım bedenimde ölen çiçeği!!!
Ben kadın olmak istemedim
Ben dünyaya da gelmek
istememiştim ki!

Anneeeee... babaaaaa....

Işığı açın!

Uzanamıyorum


BU METİNLE TÜM DÜNYADA ÇOCUK PORNOSU MAĞDURLARI
İÇİN BİR MUM YAKILARAK
DOLAŞIP SİZE ULAŞTI.
HEDEF 1 MİLYON MUM.
BU RAKAMA ULAŞILDIĞINDA TÜM ÇOCUK PORNOSU
SUNAN SİTELER KAPATILACAK.

BU OLAGAN ÜSTÜ HAREKETE KATILMANIZ IÇIN ANNE
BABA OLMANIZ GEREKMIYOR.
GELECEKTE SAHIP OLACAGINIZ ÇOCUKLAR IÇINDE
LÜTFEN BIR MUM DA SIZ YAKIN.

p I 3 YAŞIN ALTINDAKI ÇOCUKLARDAN
OLUŞAN AILELERINDEN ÇALINIP BU PISLIGE ALET EDILMIS
BU ÇOCUKLAR IÇIN BU MESAJI TANIDIGINIZ HERKESE YOLLAYIN.
BIR MILYONU GEÇMEK IÇIN SON BIR MUM LÜTFEN.
ÇOCUK PORNOSU SAPIKLIKTIR.

Bu maili listenizdekilere forward ediniz...

Pazartesi, Eylül 17, 2007

tesadüfler - yüksek lisans

cuma günü yine tesadüflerle dolu bi' gün yaşadım. çok özet geçmek istiyorum hemen;

önce dtcf'den çıktık yalçın'la, beşevler'e, enstitüye doğru yürüyoruz. üniversitenin oradaki kampüsüne girince sanal'la karşılaştık, bi' öpüşüp koklaşıp hal hatır soruşup devam ettik. enstitüde işimizi diğer sosyal psikoloji bilimsel hazırlıkçı insanlarla karşılaşıp, yalçın'la tanıştırdım. sonra dönüşte tandoğan civarında bahadır'la karşılaştık, yine iki dakika öpüşüp koklaşıp hal hatır soruşup yollarımıza devam ettik, ki yalçın "abi seninle de yürünmüyo' ya!" dedi. e kolay değil meşhur olmak tabi :p

sonra bindik ankaray'a, kolej'de indik ve ben çedam'a geçtim, yalçın evine gitti. çedam'da geçen gün tanışmış olduğum fulya abla ve sinem vardı. orada da kemal'le karşılaştık kamusal başarı'dan. fulya abla baktı biz tanışıyoruz, "ooo.. seni de ankara'da tanımayan yok herhalde?" dedi. o sırada kenarda oturan bi' abla "ben tanımıyorum mesela?" dedi, onunla da tanıştık ve tanımayan kalmadı işte..

son olarak da oradan çıktık sinem'le, kızılay'a doğru yürüyoruz. ona da anlattım bu olayları yolda ve takıldım "kızılay'a gidesim var ama kimse yok ya.. neyse, nasılsa tanıdık birileri çıkar.." falan diye. gittim ayşegül'e, oturdum biraz, sonra kalktım, kolej'den ankaray'a binip burcu'ya doğru yola çıktım. otururken, kızılay istasyonunda bi' el geldi kafamı sağa sola çevirdi; bi' kaldırdım ki, bir pakistanlı? tegv'deki yaz gönüllülerinden haani! elvankent'te kalıyo'du, "ne işin var burada?" dedim, meğer akşam yolcuymuş, aiesec office'e gidiyo'muş bahçeli'ye. demirtepe'ye kadar iki dakika lafladık, bütün şaşkınlığıml indim, gittim burcu'ya anlattım işte bunları. o da bana yemek yaptı, şarabımızla birlikte yedik =) ohh.. biraz çiğ olmuştu, patatesler falan bahçeden taze koparılmış gibi, toprak kokusu üstündeydi daha ama olsun.. ellerine sağlık yine de kendisinin.

aaa.. bu arada şahane insan burcu, alışverişe gidince bana yeni öğrenim hayatımın ilk defterini almış! nası' sevindim, bi' ilginç hissettim anlatamam.. bir kez daha teşekkür ediyorum! süpersin burcu!

yarın başlıyo' derslerim. çok heyecanlı, pek şaşkınım. gayet de mutluyum aslında ama o heyecanın, gerginliğin arasına bi' yerlere sıkıştı sanırsam.. kb ankara familyasının dtcf türüyle de yarın kavuşuyorum bu arada galiba? o da ayrı bi' güzel, ayrı bi' heyecanlı! =)

bir şiirle bu heyecanımı bu kalbimden temiz piksellere döküp yatayım da sabah dersime geç kalmayayım;

daha dün beytepe'nin yollarında donarken
çiçekli bahçemizin otlarını yolarken
şimdi dil tarihli olduk
sınıfları doldurduk
sevinçliyiz hepimiz
yaşasın okulumuz


mert

Perşembe, Eylül 13, 2007

sorular sorunlar

sevgili okurlar, bugünkü yazımızda, buraya google'dan belli sorulara ve sorunlara cevap arayarak ,ama doğruluk ama yanlışlıkla gelen sevgili gönül dostlarımıza yanıt vereceğiz.
buyrun;


1 - radyo bek (13+3)

radyo bek.. sevgiliniz, dostunuz, yakın arkadaşınız... ..tirin oradan. bak yine geldiler bana bu cingıl aklıma gelince! ne diyorduk? evet, 13 kişi "radyo bek" arayıp beni bulmuş. diğer +3 kişi de büyük harflerle aramış. toplam 16 kişiyle radyo bek aramaları 1. sırada şu an. kendilerini tebrik ediyoruz bu *olumsuz herhangi bir sıfat*lıklarından dolayı. sanırsam hedef kitlesi olduğu kadar, çalışanları, webmasterı da 50 yaş üstü, daktilo, en iyi ihtimalle oda büyüklüğünde kişisel bilgisayar zamanından kalma insanlar. yahu ne var şu radyonun sitesine radyobek değil de ayrı ayrı, tane tane "radyo bek" yazsanız? haliyle insanlar "radyo bek" olarak arıyorlar ve bulamıyorlar bu garip siteniz dolayısıyla, sonra onu ararken buraya geliyorlar. babam da dinliyo' radyoyu, korkuyorum bi' gün arayıp buraya gelecek diye yanlışlıkla. düzeltirseniz bana da bi' haber veriverin de içim rahat etsin. lütfen..


2 - kulak deldirmenin sonrası (1), küpe piercing deldirmek (1), kulak kıkırdağını deldirme (1), kulak deldirirken (1), kulak kıkırdagını deldirmek (1), kulak deldirdikten sonra (1), kulak deldirmeden sonra (1), kulak kıkırdağını deldirmek (1)

ohh.. anca bitti bu kulak derdi. her ne kadar bütün bu kelime grupları birer kere aranmış olsa da hepsi aynı yere çıkıyo' ve kulak deldirmek, kulağın kıkırdağını deldirmek isteyen 8 kişi de teşrif ederek 2. sırayı kapmıştır grup halinde. şimdi, ola ki bu insanlar tekrar gelir, veya başkaları merak eder -malum, çok merak ediliyo' muş- hepsine özetle cevap vereyim;

2.a - kulak deldirmenin sonrası: 1 gün boyunca banyo duş muş yasak bi' kere. en önemlisi, deldirdikten sonra kurcalayıp durmayın, rahat bırakın. illa bi' kulakla oynayasınız geliyo'sa diğerini kullanın, tek kulağınız varsa da önünüzde yanınızda oturan birine musallat olun gerekirse, ama onu rahat bırakın.

2.b - küpe piercing deldirmek: bu arkadaşın -quasimodo- tam olarak ne istediğini çözemedim. yani görünen o ki piercing yaptırmak veya kulağını deldirmek istiyor. evet, bence de..

2.c - kulak kıkırdağını deldirme: kulak kıkırdağını deldirme, kulak memesini deldirmeden birazcık daha karmaşık mı desem, değişik bi' şey. yani kıkırdak neredeyse hiçbi' zaman tam olarak iyileşmiyo'. istediğiniz kadar bepantheneleyin, kremleyin, pek fayda etmiyor, uzun zaman sonra bile durup dururken ufak tefek garip şeyler çıkarabiliyor.

2.d - kulak deldirirken: kulak deldirirken headbang yapmayın mesela! ne bileyim lan, ne biçim soru bu? kulak deldirirken korkmayın? ha, isterseniz kulak deldirirken deldirdiğiniz yerin temiz/güvenilir olmasına dikkat edebilirsiniz ama eğer soruyu doğru anladıysam.

2.e - kulak kıkırdagını deldirmek, kulak kıkırdağını deldirmek: bunlar 2.c'de açıklandı zaten.

2.f - kulak deldirdikten sonra, kulak deldirmeden sonra: bunlar da 2.a'da açıklanmıştı, ama henüz anlamamış olanlar için tekrarlayayım, zira bu önemli; kurcalamayın!


3 - özen şekercioğlu (2)

dünya üzerinde iki kişinin derdi buymuş, özen hanımmış. özen hanım bizim eski müzik öğretmenimiz olur inanç'tan. aynı zamanda yatakhanede de sorumlu örtmenimizdi. müzikşinas bir yatakhane görevlimiz olması pek güzeldi, çatkapı gidip kafasını şişirebilirdik. hey gidi..

4 - 18 (2)

yine dünya üzerinde iki kişi, google'da "18" diye aratıp, buraya gelmiş çıkan linkler içinden. +18 blog iki kat aşağıda canlar, yanlış gelmişsiniz.

5 - sol anahtar gümüş küpe (1)

canım benim, böyle her kelimeyi yazayım, google nasılsa bulur mantığıyla gidersen daha çok ararsın. sanırım aradığın sol anahtar şeklinde bir gümüş küpe; eğer ki buysa, "sol anahtarı"nı tırnak içine al gümüş ve küpe yaz arkasından da -"ve" yazmana gerek yok-. istersen tırnak içindeki "sol anahtarı"ndan "gümüş küpe"yi de tırnağın içine sokup arayabilirsin, o da olur. şöyle ki:
("sol anahtarı" gümüş küpe) veya ("sol anahtarı" "gümüş küpe") parantezler tabii ki yok.
yok eğer sorunun cevabı bu değil de, sol kulağına takmak üzere anahtar şeklinde bir gümüş küpe arıyo'san, allah da sana akıl fikir versin, zira sağ veya sol kulağa özel küpe yoktur.

6 - sinem aydın gebze (1)

evet, gebze'de hayatımın en güzel 7 yılını geçirmiş olabilirim ama sadece bir aydın tanıdım orada da. sinem'le ve sinem aydın'la hiç ilgim yok. aydın'ın e-mail adresini verebilirim istersen?

7 - kanal tedavisi acır mı (1)

öldürmez, süründürür

8 - ankaraya düğüne gittik (1)

hz. google'a tümü büyük harf ve bu şekilde yazılıp arama yapılan bir durumda beklenti nedir çok merak ediyorum. hemen google'la iletişime geçiyorum ve bu şekilde yapılan aramanın sonucunda doğrudan "güle güle gidin güle güle gelin" veya "gidişiniz olsun da dönüşünüz olmasın inşallah!" diyen bir sayfa çıkmasını sağlasınlar. dalga mı geçiyo'sunuz lan? bu arada merak edip aradım, dehşete kapıldım. ankaraya düğüne gittik yazıp google'da aratınca ne çıktığını merak ediyorsanız buraya tıklayın. vay be..

9 - transkript monkey programları (1)

böyle programlar olduğunu da öğrenmiş oldum böylece. ne ki o acaba? ben bilmiyorum..

10 - en başarılı silk epil alet (1)

silk epil aletlerini, başarısını bilemem, ama bildiğim bir tek şey varsa o da reklamlarının tiksinç olduğudur. neydi o kısalar reklamı be? neyse ki tedavülden kalktı..

11 - great strategy games (1)

what kind of strategy games? real time? turn-based? i used to love dune 2 when i was about 14-15, but now i lack the patience to move all the units one by one. i'd suggest rise of nations (rts) and civilization III (tbs). these are the two strategy games i really love, but i also played settlers iv for quite a long time.


eveeet.. işte google'dan bi' şeyler ararken kazayla gelen sevgili gönül dostlarına bunları diyebiliyorum, bu önerileri verebiliyorum. yüreklerine sağlık dileyip, öpüyorum kendilerini ve bunu saymayıp, yine bekliyorum..

mert

Çarşamba, Eylül 12, 2007

yenicem seni dtcf!

dün kazanmış olduğum sosyal psikoloji yüksek lisansıyla alakadar bi' şeyler yazacaktım, ama az önce kb grubuna yazmış olduğum mailin bir tekrarı olacağı için, nedense maili aynen yapıştırasım geldi buraya.. belki başka bi' yazı daha yazarım sonra..

zeytinli de aklımda bu arada :p

--------------------------

melabaaaaa =)

ben de öncelikle ekin-burcu ikilisini çok fena tebrik ediyorum! öyle böyle diil yani.. sonra da bütün çılgınca kutlayanlara çooook teşekkür ediyorum! biz iki gündür burcu'nunkini kutluyoruz, sanırım onca stresin üzerine dengelemek için epey bi' süre daha kutlamaya devam edicez, sonra sıra bize de gelicek diye umuyoruz :p serdarocam davul zurna ekibini onun için şimdilik maltepe'ye gönderirsen, sonra biz de nasipleniriz belki :D

vallahi çok şahane bi' hissiyat içerisindeyim! yani ne lisans bölümümü -ki kendisinin adını anıp şu güzel ortamı bozmak istemiyorum burada :p- kazandığımda, ne de diplomamı elime aldığımda bu kadar mutlu olmuştum! gerçi bu adını anmadığım lisans bölümünü kazanmasam da şu an sizinle tanışıyor, bu maili buraya yazıyor/yazabiliyor olur muydum bilmiyorum, onun için, o 'şer'deki 'hayır'ın da bu olduğunu düşünüp, mübarek ramazana ufaktan bir giriş/adaptasyon gerçekleştirebiliriz böylece :p nasip, kısmet..

hocalar beni çok fena korkuttu, özellikle bu sene, bilimsel hazırlanırken belki de hayatım orada geçecekmiş gibi hissediyorum; ama ne güzel, geçsin varsın! kb ankara'nın yarısı da oralarda olduktan sonra =)

bütün iyi niyetler, gülücükler, sevinçler, mutluluk paylaşmalar, yardımlar, destekler ve her bi' şeyler için çoook teşekkür ediyorum! bi' kez daha;
iyi ki varsınız, hep olun!

pek çok pek çok öpüyorum ve bu yazımı, her ne kadar içerik olarak pek sağlıklı/doğru olmasa da, muhabirin yaratıcılığına bir kez daha şapka çıkartarak (zira son iki cümle bana ait değil; ilki tamamen muhabirin yaratıclığı, ikincisi de çarpıtık =), 11 ocak 2000 tarihli radikal'den bir alıntıyla bitiriyorum;

"Mert R. 15 yaşında ve Lise 1 öğrencisi. Memur bir babanın çocuğu olan Mert'in ailesi Ankara'da oturuyor. İlkokuldan sonra öğretmenin tavsiyesiyle sınavlara girmiş ve kazanmış. Hayatından oldukça memnun Mert. Sosyal dersleri daha çok seviyor ve en büyük zevki bateri çalmak. "Belki ileride çılgın bir psikolog olurum" diyor. İzin günlerinde dışarı çıktığında yaşıtlarıyla arasında farklılıklar olduğunu hissettiğini anlatan Mert, onları biraz sıradan buluyor."

mert
çlgn. psk. adayı
:p

Cumartesi, Eylül 01, 2007

yüksek lisans

negsel kararımı vermiştim, yerleşmişti her şey kabaca, "haftaya da mülakatlara girdim mi, tamam"dı tam da.. ben mülakatlara girmeden, ali hoca kanıma girdi. ottü mottü dedi.. kraşakımarık oldu kafam. zeytinli'yi yazıyo'dum oysa ki ne güzel.. fazzzzzzla uzun oldu, ama olsun, yarılamıştım, devam edecektim.. nerdeee.. kafa mı kaldı.. yine kısmet olmadı, çünkü rendekâr'ın da demiş olduğu gibi;

öğlenden beri "düşünüyorum, öyleyse kafam kazan gibi."

Çarşamba, Ağustos 22, 2007

ahahaha =)

başladığımda kısaydı yazı haliyle, tek olay anlatacaktım, onun için tek başlık yeterdi. ama artık bi' gündeme ihtiyaç var;

- açılış (işte buralar yaklaşık olarak)
- dişçi sonrası bi' macera
- kulak deldirme
- haftasonu, düğün-dernek
- hayvan onur
- istiklal marşı ve kapanış

çok eğlendim önceki gün -ama kocag.tlü olduğum için anca bugün yazabiliyorum bunu-. önce dişçiye, sonra taa sincan'a piskletle telefon faturası yatırmaya gittim ve bu süre içerisinde birbirinden bağımsız iki kişi küpemi sordu. hem de çok benzer şekilde; "orayı deldirmek zor olmadı mı?" dedi birisi, diğeri de dünyanın en ekşi suratı ve garipseyen bakışıyla "orayı nasıl deldirdin yavrım?" diye. sözel olarak çok benzese de, ilki daha çok bi' şaşkınlık, ikincisi bi' kınama sorusuydu. o cümlenin arkasından kesin bi' şeyler daha söyledi ama, içinden, duyamadım.. sincan'a yakın oturan -içinde yaşanından olduğunu hiç sanmıyorum zaten-, sol kulağının üst tarafında, kıkırdakta küpesi olan yegane erkek benim sanırım. zira, iki kişinin aynı saat içinde şaşkınlığa uğraması ilginç bi' tesadüf..

dişçiye gittim, kanal tedavisi bitecekti aslında, ama biraz ağrım olduğu için pansuman ve bi' parça daha temizlik yaptı. uyuşturdu haliyle üst çenemin sağ tarafını.. neyse, işlem bitti, ben çıktım, atladım pisklete gidiyorum. önce vodafone'cuya gittim telefonun faturasını yatırmaya. oradaki genç kadındı "şaşkınlık" sorusunu soran. "yoo.." dedim "çok hafif ağrıyo' delindikten kısa süre sonra, sonra iki günde geçiyo'". haftasonundan onur gazisi olduğum ve aayvan onur, sabahın 9unda üstümde tepinirken küpemin oradan hafif bir yaralanmaya sebep olduğu için de ufak bir yara izi vardı hemen yanında. onu gösterip devam ettim "başka bi' sıkıntısı yok, sadece boğuşmak biraz zorlaşıyo'" diye ablaya.. tabii bunu gerçek anlamda yarım -hatta üç çeyrek- ağızla söylüyorum. sadece sağ üst tarafım felçli. 'o' harfini söylemeye çalışırken dudaklarım 3/4 çember oluşturuyo' böyle. uyuşturucu akşama kadar devam etti uyuşturmaya sağolsun..

vodafone'cudan çıktıktan sonra dedim bi' su alayım, bi' ağzımı çalkalayayım, bi' ferahlayayım, malum saat öğlenin 2'si gibi bi' şey.. girdim bakkala, tam da sincanlı bir teyze! şaşırmadım tabii, ama şaşırttım.. oydu işte ikinci şaşkın insan. aramızda şöyle bi diyalog geçti;

+ bi' su alabilir miyim?
- (suyu alıp uzatırken, dünyanın en ekşi suratıyla) orayı nasıl deldirdin yavrım?
+ (parayı uzatırken) valla zor olmadı teyze..
- deldiriyorsun, bari orayı deldirme (bu mantığın da hastasıyım ya.. hemen aşağıda değineceğim buna)
+ (sana ne teyze dercesine.. kızdım ama yani) niye ki?
- çok acır (her gün kıkırdağını deldiriyo' teyze, iki kulağında 7'şer küpe var sanki..)
+ (en hüzünlü ifademle) aslında deldirirken çok acımadı da, suratımın sağ tarafına felç geldi.. bakın 'o' diyemiyorum. çıkarsam da düzelmezmiş, çıkarmadım ben de.. (o diyemediğimi, dudağımın sağ tarafının felçli olduğunu gösterdim şu noktada)
- dediydim ya..
+ sağolun.. keşke deldirmeden gelseymişim.. iyi günler..
- iyi günler.. iyi günler.. (böyle kafayı sallayarak "yaaa.. dedim ben sana" tonlamasıyla)

işte böyle bi' diyalog yaşadık teyzeyle.. belki bi üzüntü duyar, acır dedim, kendine pay çıkardı direkt bi' de utanmadan! neyse.. canı sağolsun :p

az önce değineceğim dediğim şey;
kulak deldirmenin, veya piercing miercing yaptırmanın aşamaları var.. erkek için birinci aşama deldirmemek. en tercih edilen, "normal" görülen, olması gereken bu. ikincisi, sol kulak memesini deldirmek. bu ikinci aşamada da küçük, gümüş bir "normal" küpe takmak gerekiyo'. üçüncüsü, sol kulak memesini deldirip garip bi' küpe takmak. işte benimki dördüncü aşamada taa.. sol kulağın kıkırdağını deldirmek. beşinci aşamada artık durum iyice hoşgörülemez hale geliyor; sağ kulak memesini deldirmek! sağ kulağı deldirdikten sonra aşağısı yukarısı fark etmiyo', hepsi beşinci aşama. ve işte en son, en ölümcül olanı.. en hoşgörülü insan bile bir tereddütle yaklaşıyo' buna.. yedi; her iki kulağı da deldirme.. bu noktada bittin, sana bakkal sorar, kapıcı sorar, komşu sorar; komşu kapıcıya sorar, komşu komşuya sorar, komşu gelir 'gün'de annene sorar; sonra hepsi sana sorar.. sorulur da sorulur.. neyse.. bu aşamalar herhangi bir kaynağa dayanmıyor, herkes kendince, kendi veya çevresindeki insanların yaklaşımına göre düzenleyebilir pek tabii :p

hazır el atmışken haftasonunu da yazayım.. zeytinli de bi' başka bahara artık..

haftasonu dünyanın en şopar ve her ne kadar orijinalinde bir şopar olmasa da, en fahri şopar insanı geldi; alkışlarla, onur ve önder!.. mehmet de kalkmış teee akçakoca'dan gelmiş. bu buluşmayı sağlayan da uğur'la emrah'ın nişanıydı.. hey gidi.. sınıfımdan ve bir alt dönemimden insanlar artık nişanlanıyo', evlilik planları yapıyo' yaşlandık yahu..

cumartesi ben zaten ekin-ayşegül ikilisinin evine adım attığımda başlamışlardı mesaiye.. (onur sağolsun, gömleğim üzerinde ütü yapmayı öğrendi bu arada :p olacak olacak, biraz daha deneyim sadece =) bendeki de akıl değil ki, ayak uydurmaya çalıştım akşam bu "sünker" üçlüye; tabii ki beceremedim! en son a&z'de sırılllllllsıklam terlemek suretiyle uyukluyo'dum.. e kolay değil; önce a&z, sonra nişan, oradan bi' taksi, hooop, alper'in abisinin düğünü. orada sınırsız piiz! -yengânım sağolsun :D- oradan nişana dönünce de devam! bu arada nişana geri dönüşte onur'la 20 saniye, belki de daha az süre farkla içeri girdik ve ben girdiğimde onur çoktaaaan başlamıştı oynamaya! iyi bi' oynadı uzun uzun; biraz önder'le (tıklayın linke tıklayın =), biraz firuze'yle (hatırlayamadım tam adını?).. sonra önder şarkı söyledi bize çıplak sesle. ondan gazı alanlar devam etti falan.. süperdi.. öyle öyle derken bitti işte nişan. sonra nişanı dağıtıp, etrafı topladıktan, sonra da yine ver elini a&z! orada bir dur demek zorunda kaldım hiç istemeyerek.. önüme konan biraya uzanamadım, varın düşünün halimi.. ben! bira! uzanamamak.. hey gidi..

çılgınca eğlendik düğün sahabısı alper, nişan ev sahabısı uğur ve her zamanki ev sahabısı ekin sağolsun =) bu misafirperver insanların yanında tabii ki en büyük teşekkür de dünyanın en eğlenceli 3 sünker'ine gidiyo'! iyi ki varsınız!

bu arada dünya da resmen küçük ya! emrah, benim sınıftan arkadaşım. onur da sınıftan ve kb'den. aydın, emrah'ın arkadaşı. sinem, onur ve benim kb'den arkadaşımız. meğer aydın da sinem'in sevgilisiymiş ve o zamana kadar hiç alakasız olduğunu düşündüğüm iki insan birbirinden haberdarmış da, birbirlerinin nişanına falan gidiyo'larmış da, bu yüzden aslında hiç görmeyi beklemeyeceğim bir adet sinem'le karşılaştım =) süper de oldu ama! iyi ki iyi ki.. aaa.. sinem'i arayacaktım ben. bekle beni çedam!

hala düğünün, 9/8'liğin etkisindeyim.. biri akıllı selim, biri ortaya karışık olmak üzere iki 9/8'lik albüm indirdim, döndüre döndüre, döne döne dinleyip duruyorum.. rinnaaa, rinna rina!

ertesi gün de kalkıp güzel bi' kahvaltı yaptık. kahvaltıdan önce evin en küçüğü olarak beni bakkala alışverişe yolladılar. bütün siparişleri fazlasıyla aldım, ama başka da hiçbi' şey almadım. dönünce "senden başka kim gitse gazete de alırdı be! tüüü! söylememiz mi lazım lan!" diye rencide ettiler beni. dedim "internet diye bi' şey var yaşlı amcalar! teeey tey!" sonra onur gitti aldı galiba.. iyi ki de almış; serdar hoca'nın ve can'ın yazılarını okuduk sıcak sıcak =) ikisi de şahane insanlar diye söylemiyorum, çok güzeldi yazılar, ellerine sağlık!

ne unuttum; onur hayvanı sabah 9'da uyanmış, alper'e evinin anahtarını verip geldi hemen kapıdan -alper o akşam onur'a eşya götürecekti, birlikte oturacaklar-. gelmez olaydı! üzerimde tepinmeye başladı. ayağımı çekiyo', omurgamın envai çeşit yerlerine bastırıyo', kafamı, kaşımı gözümü tutup kaldırıyo', çekiyo', itiyo'.. öylesine bitkinim ki önceki akşamdan hiçbi' şey yapamıyorum.. birkaç vurma çabasına girdim, ama yok, yaramadı. kalp masajı yapmaya kalktı bi' ara.. bu esnada yaraladı işte beni kulağımdan... ve sonradan fark ettim ki meğer omurgamdan da sakatlamış hayvan, belim ağrıyo' laaaan! önder'in kızması bile fayda etmedi onur'a, en son, 45 dakika cebelleştikten sonra demir sopayla ayaklandım -hepi topu oturur pozisyona geçtim yer yatağında- sindi.. mehmet de verdiği gazlarla sağolsun çok yardımcı oldu onur'a.. vay "bi' de kalp masajı gösteriver", yok "peki ya ayak yaralandıysa?" falan diye çanak tuta tuta, bir olup sakatladılar beni.. neyse, onların da canları sağolsun..

kahvaltıdan sonra onur kaçtı mesaiye müslüm amca'yla devam etmeye.. biz de eer zamanki gibi gittik rembetiko'ya! bira görmek istemiyorum derken dördüncüyü içip kalktım pazar akşamı da :p selcan'la deniz geldi, ayağının tozuyla zuzu geldi, esin vardı, burcu geldi, ekin geldi, en son onur da geldi, tam süper oldu! gençlerin tiren saatine kadar güldük, eğlendik, kurtardık bi' yerleri, süperdi..

her güzel şey gibi, bu haftasonu da bitti.. (pilim olmadığı için sadece bir kısa video ve birkaç fotoğraf kaldı geriye, onlar da burada) yolcu ettik onur'la önder'i; yolda da ayrıldık esin'le burcu'dan, dağıldık evlerimize..

bi' dahaki sefer çok gecikmese bari..

Salı, Ağustos 14, 2007

ölüyoruuuuum..

dişim çook fena ağrıyo' iki gündür.. böyle bi' cehennem azabı mı desem -hiç de gitmedim ya, gitmiş kadar oldum neyse ki-, ne desem bilemiyorum, kafamı da toparlayıp bi' şey diyemiyorum zaten.. babuccu sağolsun, verdiği tüyolarla yaşıyorum adeta şu an.. camış gibi yatıp kıvranıyo' olurdum yoksa.. en son kendimi cenin pozisyonunda inim inim inilerken buldum yatakta, sonra babuccu'nun "kafanı olabildiğince yukarıda tut, kan/basınç arttıkça ağrı da artar." dediği geldi, kalktım, anında kesildi bi' kısa süre.. sonra hafifleyip devam etti, ediyo', korkarım edecek de..

yahu altı üstü bi' diş, ama nası' bi' diş, nası ' bi çürükse, yürürken topuklarımın yere vurmasıyla bile ağrıyo'.. hey maşşallah.. kesilmiyo' da meret bi' türlü.. dün akşam buzu dayadım sağ yanağıma -aklıma gelen her türlü kocakarı yöntemini kullanıyorum çaresizlikten, evet- sağ gözümün içindeki sıvı, yanağımdaki kılcal damarlarla birlikte beynimin sağ lobu da uyuştu, ancak dişime çare olmadı.

etimesgut belediyesi polikliniği'nde telefona bakan kadını kesmek istiyorum. aradım, sordum diş için randevu lazım mı diye, "yok yok.." dedi, gittim, randevu lazımmış.. gerizekalı kadın! gerçi zaten param yoktu, kanal tedavisi de -eğer ki gerekirse- yapmıyo'larmış, 3 şey birden ters olunca "iyi olmayacak hastanın doktor ayağından kaçarmış" diyerek eve döndüm şansıma küsüp..

yok yok.. bi' yarım saate kadar bi' tane daha apranax alıp uyumam lazım..

neler yazmayı hayal etmiştim bugün, ne çıktı bahtıma ya.. neyse, yine "bi' dahaki sefere" :/

ölüyoruuuuuum!..

Cuma, Ağustos 10, 2007

insanlık ölmemiş :p

aslında yazılacak koccaaaa bir istanbul-zeytinli-akçay-assos raporu var, ama adı üstünde, "koccaaaa" bir rapor. onun için önden iştah açıcı olarak başka bir çift hikaye yazmak istiyorum, zira çok halim yok onu yazabilmek için. çok yorgunum hala..

öncelikle şunu hemen belirtmek istiyorum, "kaybolan güzellikler", "kaybolan değerler" tadındaki kalıplardan neffffffffret ediyorum. bunda evde en az 24 saat çalan -"daha fazla ne kadar çalabilir ki?" demeyin.. inanıyorum, babam biraz daha zorlarsa başarabilir daha fazlasını da :p- radyo bek'in de etkisi olabilir, bilemiyorum, ama bildiğim bir tek şey varsa o da hiç haz etmediğimdir.. böyle "kaybolan değerler.." temalı bir yazı olacağını düşünüyorsanız, yanılıyor olmanız muhtemel. aslında yanılmıyor da olabilirsiniz, bilemiyorum. zaten insanlığın öldüğüne inanmıyo'dum, onun için böyle duygu hezeyanlarına -hezeyan kelimesinin sözlük tanımları pek ilginçmiş- kapılmadım, ama yine de böyle bi' ebleh gülümseme yarattı son iki gün içinde yaşadığım iki olay.. işte 'bir/birkaç otostopçunun anılar';

dün, yükseklisans başvuruları için beytepe'ye gitmem gerekti. hacettepe üniversitesi'nin olmayasıca bölümümü barındıran kampüsü. atladım otobüse, indim beytepe köprüsü'nde.. oradan otostop çekerken sağolsun iki genç aldı beni.. kampüse çıkarken "nereye gideceksiniz hocam?" de
di, dedim "öğrenci işleri veya iibf ama size nere uygun olursa inebilirim.". "biz nacho'ya gideceğiz biyolojinin o tarafa." dedi, "tamam, uyar bana" dedim. sonra baktım dönmedi o tarafa, benim söylediğim yöne doğru gidiyo'. iki seçeneğimi ayıran yol ayrımında sordu "iibf mi, öğrenci işleri mi?" diye, şaşırdım bi'. "işte size ne taraf uyuyo'sa.." dedim tekrar. sonra "biz zaten geri döneceğiz, ikisine de bırakabilirim." diyince "o zaman ben ineyim burada" dedim. öğrenci işlerinin hemen oralar işte beytepe'yi bilenler için. teşekkür ettim, "insanlık ölmemiş yahu" dedim kendi kendime, yürüdüm..

bugün yine aynı otobüse binip, aynı yerde inip aynı şekilde otostop çekmeye başladım. biraz da uzunca bekledim şansıma, birkaç kişi daha geldi bu arada otostop çeken. bi tane mercedes içinde tonton bi tane amca, -tam böyle profesör kılıklı sevimli bi adam- geldi önümüzde durdu. ben bindim hemen, kapıya kadar da olsa kampüse kadar da olsa fark etmez deyu, diğerleri "kampüse mi hocam?" diye sordu, amca "evet" diyince bindiler. hareket edince "otobüsün yarı fiyatına götürürüm." dedi amca, güldük.. gülünce "ne gülüyo'sunuz? ben ciddiyim.." dedi hiç de inandırıcı olmayan bi' şekilde. adam o kadar tonton ki, ciddi
olamaz yani o söylediğinde =) güldükten sonra "genelde fiyatı o kadar düşürmüyo'lar da, ondan şaşırdım ben" dedim, o güldü bu sefer. nizamiyeye geldik -nizamiyeden içeri eşşek kadar, belki birkaç kilometrelik bir yokuş var bu arada kampüse kadar. inince tekrar binmek gerekiyo' mutlaka-, önce "benden bu kadar.." dedi.. şaşırdık, çünkü kampüse çıkacağını söylemişti. e o profesör tipiyle de hiç şüphe etmemiştik. neyse, sonra "içeri alırlar mı bandrolsüz?" diye sordu. bizimle aynı yanılgıya güvenlik elemanlarının da düşeceğini tahmin ederek "bi' selam verip geçerseniz öğretim üyesi gibi, bi' şey demezler." dedik. tam girerken durdurdu güvenlik, "aha.." dedik hep birlikte, ama meğer ters yönden gelen bi' inşaat makinesi yüzünden durdurmuş. o alet geçince amca selamını verdi, güvenlik de selam edip yol verdi. hepimizde bir tebessüm.. "bir hayır yaptım, tam yapayım bari.." dedi amca ve yokuşu çıkmaya başladık. çıkınca "girişe nasıl dönebilirim?" diye sordu, tarif ettik "şurdan u dönüp şöyle.." diye, ve attı bizi, döndü gitti. bi' kere daha ne kadar şahane insanların var olduğunu fark ettim böylece..

bu arada arabadan inince, öğrenci işlerinin oraya kadar biriyle muhabbet ettik de, gebze'de oturuyormuş. inanç'ta okuduğumu söyleyince "sen yanlış yerdesin o zaman abi? onlar böyle çok üstün yetenekli falan insanlar değil mi, burada ne işin var?" dedi, dumura uğradım. öncelikle inanç'ı tanıyan birisi olduğu için şaşırdım -ki gebze'de oturduğu için normal bi' şey bu belki de-. ikinci olarak da inanç öğrencilerini tanımlama şekli şok etti beni. "böyle çok üstün yetenekli falan insanlar değil mi, burada ne işin var?".. anamanamanam.. kendimi süpermen hissettim birden, uçacak gibi oldum sanki. o ne be? süper kahraman mıyız lan? ya da böyle hepimizin jonglör, trapez, ip cambazı, aslan terbiyecisi falan olmamızı mı bekliyo'du? biraz şanslı da olsak insanız hepi topu :p

iki gündür neden kampüse gittiğime de deyineyim özetle; yükseklisans başvuruları için.. referans almaya çalışıyorum bi' yandan, bi' yandan transkript, bi' yandan onun 100'lük sisteme dönüşmüş hali falan filan.. ha, n'oldu, transkriptleri ve 100'lük sistem işini hallettim, referansı da %50 oranında hallettim, kaldı bi' %50 referans ve noter onayları. noter ne kadar itekleyecek, çok merak ediyorum..


işte böyle.. zeytinli odaklı gezi ve melih gö*çek odaklı ankara hariç son gelişmeler böyle..3 vakte kadar gelirim yine geri kalanı için de..

bu arada bugün de lost'un 1. sezonunu bitirdim.. bi' alkışı hak ettim sanırsam :p

esen kalın..


"kaybolan değerler sokağına sapın, unutulmuş güzellikler apartmanı..." (yaklaşık olarak böyle bi' şeydi) - radyo bek cingılı

"sevgiliniz, dostunuz, yakın arkadaşınız.. fm 89.5, radyo bek.." - radyo bek cingılı #2
(bunu her duyduğumda kendimi küfür etmekten alıkoyamıyorum nedense.. sen kimsin lan? hadi ordan..)

"geçmişten günümüze tüm güzellikler, içimize işleyen melodiler radyo bek'te.." radyo bek cingılı #3

"bu gece miraç kandili, herkesi yağmur için duaya davet ediyorum. inanmayanlar hariç." - i. melih gö*çek (tam olarak şu an söyledi. ben yukarıdaki cingılı yazarken. su tartışması yaptığı bi' programın sonunda. a-ferin! saat 22:12)

Pazartesi, Temmuz 23, 2007

enteresan bi' gün..

çok enteresan bi' gün oldu bugün. eve dönerken resmen koca bi' haftayı bi' günde yaşamış gibi hissediyo'dum. bunun sebebi, bütün gün toplam takriben 3 km dolmuşla, 4-5 km yürüyerek, 15 km kadar arabayla ve 50 km de otobüsle yol kat etmiş olmam olabilir pek tabii..

sabah kalkıp 9.30'da tegv'de olacak şekilde çocuklarıma gittim. bi' etkinlik saati futbol oynadık, bi' saat kutu oyunlarında satranç taşı fırlattık, bi' saat araştırma gemisi, derken askerlik şubesi geldi aklıma ve 12.30 gibi kaçtım. eve geri döndüm -neyse ki arabayla gitmiştim- sonra atladım otobüse ve önce kızılay'a gittim. babamın sigaralarını aldım, koyuldum yola dikimevi'ne doğru. meğer gitmem gerekmiyormuş! ama bunu ne zaman öğrendim? tabii ki gittiğimde.. mantık olmadığına bi' kere daha inandım yahu! yani ordan salıverirken "bak valla gidicem 3 ay içinde" diye kağıt imzalatan adamların buradaki versiyonu "yok öyle bi' şey" diyo. enteresan..

neyse, çıktım oradan, bi' adalı'yı yokladım ve ona doğru gitmeye karar verdim. dedim "madem hava da sıcak, neden beynimi pişirmiyorum öyleyse?" ve düştüm yollara. hayatımda ikinci sefer geçtiğim ve belki de aslında bir daha hiç geçmeyecek olduğum ara sokağın birinden geçerken, bir "meeert" sesi duydum hafiften. kafamı kaldırıp bakınca, bir kamyonetin arkasında, arka tarafa doğru dönük bir koltuğa kurulmuş bir adet katran gördüm! ben şaşkınlıkla bakarken, onun hareket eden kamyonette hiç istifini bozmayıp başka da bi' şey demeden sırıtarak yoluna devam etmesi pek şaşırttı beni nedense.. meğer iki apartman ileride duracakmış kamyon iki arkadaşıyla birlikte yeni tuttuğu evin önünde =) indi, "gel" dedi, "eşya taşıyacağız!" o şaşkınlıkla eşya da taşıdım en hafifinden iki parça -ha, taşıdım mı, taşıdım!-. oturduk iki muhabbet ettik, sonra birlikte sıhhiye kampüsüne gittik hacettepe'nin hem radyoya hem adalı'ya uğramayı düşünürken önce sebile'yi aradık, onunla görüştük bi' 10 dakika. o da sürpriz oldu. sonra ben tam katran "ya sebile şimdi normal adamlar ölüyo' da parçalanmış adamlar gelmiyo' mu acile" tarzı bi' soru sorarken "aa benim bi işim çıktı" diyip radyoya doğru gittim. radyoda bi' hasret giderdikten sonra, yeni tanıştığım 3 insanın ikisiyle ortak bi' şeyler çıkıverdi. hadi birisi yan apartmanda oturuyo'muş, gayet olabilecek bi' şey, ama ikincisinde resmen dünyanın afedersiniz g.t kadar olduğuna inandım. şöyle ki;

daha önce bahsetmiş olabilirim veya olmayabilirim, ama bu şimdi bahsetmeme engel değil; gelibolu devasa bir askeriye gibi. yaşayan insanların çok büyük çouğunluğu asker, ve ilçede birrrrrrrrrr sürü farklı kışlanın yanında -daha doğrusu içinde :p- binnnlerce asker var. gerçek anlamda binlerce yani. sırf benim tugayda 3500 diyo'lardı. neyse, ben askerlik anlattım biraz, tankçı çavuş olduğumu falan söyledim.. sonra bu 3 kişiden bi' arkadaş "mayıs'ta mı geldin?" diye sordu, ben evet diyince de "benim abim de gelibolu'da tankçı çavuş olarak yaptı ve mayıs'ta geldi" dedi.. sonrasında diyalog şöyle bi' hal aldı;

- (her ne kadar tek zırhlı tugay bizimki olsa da gelibolu'daki, yine de tankçı başka yerlerde de vardır, ve gelibolu sonuçta asker kaynıyo' diye ümitsiz bi' şekilde) valla gelibolu asker ve kışla kaynıyo', hiç sanmıyorum tanıştığımızı ama.. ner'de yaptığını hatırlıyo' musun?
+ hiç fikrim yok valla.
- ortaköy desem bi' şey ifade eder mi?
+ hayır ya, maalesef.. valla onyedin.. (dedi ve sözünü kestim 'onyedin' kısmında tam)
- 18. zırhlı tugay olmasın?
+ bilmem, olabilir ya, valla bilmiyorum.. [burada büyük bi' parantez açıyorum, bu hikayeyi babama ve adalı'ya birbirinden bağımsız olarak anlatırken her ikisi de "meğer ki kızın abisi senmişsin!" tepkisi verdiler.. tek ortak noktaları taşıdıkları selanik genleri, sanırım bunu ona bağlamalıyım :p]
- adı neydi peki abinin?
+ değer
- (şoka girdim ben şu noktada) yoksa soyadı da bu mu? (diye soyadını sordum)
+ (kendi soyadını henüz tanıştığı benden duymuş olan kızcağızın gözleri açılıverdi birden ve...) evet!
- (artık neredeyse herkes birbirinin künyesini ezbere bildiği için) hatta kastamonulusunuz di' mi?
+ evet?!
- aman allaaam...

işte böyle.. meğer benim eğitimlerde "vay anasını, adam nasıl da eğleniyo'" dediğim bi' adam imiş abisi.. o eğlenceli/eğlenen, eğlenirken eğlendiren hali değişik gelmişti. bi de adı değer yani, değişik bi' isim.. mustafa dese, hasan dese, osman dese imkanı yok tahmin bile edemeyeceğim. çok şaşkın bir şekilde -hala da aynı şaşkınlığımı koruyorum hatta- çıktım adalı'ya doğru sorna da işte..

adalı'ynan da bi' haftadır görüşmüyo'duk, bi dertleştik şöyle özetinden, çalışmasını fazla bölmemek için onu bölümüyle baş başa bıraktım ve ekin'le buluşmaya doğru işte akabinde..

kızılay'da ekin'le buluştuk, oturduk birer -pardon, ben 1.2, o 0.8- dürüm yedik. üstüne de dondurmamızı yerken koştura koştura gitmesi gerekti, gitti.. hikayenin bu bölümü de böyle bi' zengin bitişi oldu işte.. emrah ablak'ın üstün'ün falan "dev hikaye!"lerine falan benzedi, ama olsun :p

sonra da bindim otübise, oturdum da gayet, sir henry band'i dinleyip kulaksız serkan'ın kulaklarını çınlatarak geldim sıcak yuvama ve bir kez daha eve girip antredeki fayansları öptüm.. çok yoruldum lan..

yatıyorum şimdi de.

"düzen, dünyanın en bi' gereksiz şeyidir.."
"insanları düzenli olmaya zorlamak, işkencenin dik alasıdır!" - bugün ben yumurtladım bunları, yıllar sonra, ben öldükten çoook sonra anonimize olacak bu sözler ve birer atasözüne dönüşecek. ben şimdiden belirteyim "gelecek atasözü" diye yine de..

Pazar, Temmuz 22, 2007

live earth

07.07.07 tarihinde küresel ısınmaya karşı daha fazla dikkat çekmek üzere, tüm dünyayı kapsayan bir live earth organizasyonu yapıldı ve bence gayet muazzam da bi' şey oldu. genel olarak çok başarılıydı. sahnelerin fonundaki varil kesitlerinden, kısa videolarına, her nevi tanıtım filmine, konserlerine kadar çok çok güzeldi. en dikkatimi çeken ve en sevdiğim kısımsa kesinlikle kısa videolardı. yukarıda resmi sitenin linki olmasına rağmen, bu videoların çoğu live earth-msn ortaklığıyla hazırlanan sitede bulunmakta. ayrıca aşağıda vereceğim birkaç linkten, youtube üzerinden de ulaşabilir merak edenler.

müzik seven ve çevreye karşı da biraz bile olsa duyarlı olan herkesin ilgisini çekebilecek bir çabaydı bence ve kendi adıma konuşacak olursam, kesinlikle beni etkiledi. bir shakira olsun, bir red hot chili peppers olsun, genesis, foo fighters, missy higgins olsun, böyle özlediğim isimleri görmenin yanında, 12 girls band, wolfmother, katie melua gibi henüz tanışmadığım insanlar/gruplarla da tanışmış oldum. bi' de böyle süper bi' perküsyon grubu vardı, ama onu hatırlayamadım. belki youtube'dan video bulursam veririm link.

bunların yanında, az önce de bahsettiğim kısa filmler çok başarılıydı, çok dikkat çekici ve yaratıcıydı. aşağıda en sevdiğim birkaç tanesine linkler bulabilir ve daha fazlası için de msn destekli olan siteye bakabilirsiniz.

şaşırdığım bir nokta var bu arada; bütün dünya çapında 2 milyar kişi tarafından izlendiği söyleniyor live earth'ün, ve fakat msn destekli sitede "live earth'ü izledikten sonra ben şöyle bir değişiklik yaptım!" şeklinde bi' sayaç var, orada şu anki sayı, yani üzerinden tam 2 hafta geçtikten sonra bile hala 300 küsur bin kadar. çok az değil mi? gerçi izleyen insanların internet erişimini, konuya ilgisini, anketlere olan sevgisini vs. de düşünürsek aslında çok az da değil. izlediği söylenen insanların 15%'ine tekabül ediyo' yaklaşık.. kesinlikle bu da bi' şey.. hedefleri 1 milyon zaten.

olayla ilgili olarak dikkatimi en çok çeken şeylerden biri de arctic monkeys'in bence gayet talihsiz bir açıklama yapıp katılmamış olmaları. abiler demişler ki, "bu yapılan şey kendisiyle çelişiyo' zaten. yani orada 'enerji tasarrufu yapın!', 'tüketiminize dikkat edin!' diye haykırdıkları sahnelerin her birinin bir grubun konseri süresince tükettiği enerji, bir evin bir günlük ihtiyacını karşılamaya fazlasıyla yeter de artar. bu sebeple kendisiyle çelişen böylesi bir organizasyona destek vermek saçma olurdu.". tam olarak böyle olmasa da benim kelimelerim bunlar, hatırladığım kadarıyla yazdım. iyi de be adam(lar), bunu 1 günlüğüne yapacaksınız, tüm bu tüketimi yalnızca 24 saat için yapacaksınız. evet, belki bu 24 saat içinde normalde tüketilecek olan enerjinin x katını tüketeceksiniz, ama yaratacağı etki sonucunda sağlanacak faydayı düşünün bir de. kendisiyle çelişen hiçbir eyleme, hiç düşünmeden, sırf kendisiyle çelişiyor olduğu için girişmemek, faaliyette bulunmamak aptallıktır. buradan size sesleniyorum kutup maymunları; gençsiniz daha, yolun başındasınız, bir kez daha düşünün! pek ala, katılmadınız bu etkinliğe, böylece belki de 1 evin 1 haftalık elektrik ihtiyacı kadar tasarruf sağlandı sizin katılımınızın yoksunluğu nedeniyle; peki ya bugün ne faydanız var şu anda kime? olayın üzerinden iki hafta geçti. bunun ilk haftası dünyaya sizin tasarrufunuz olarak geri döndü, peki ya şimdi? oysa ki yapılan organizasyonun yankıları hala sürüyor -şu anda burada da gördüğünüz üz're- ve hala bir yerlerde birileri belki de bu sitelere ilk defa girip, "hmm.. bak şu da şöyleymiş, o zaman niye böyle yapmıyorum?" diye kendilerine soruyor ve -umuyorum ki- bu etki çok uzun süre devam edecek ve belki de bu organizasyonu gerçekleştiği sırada veya sonrasındaki geçen zamanda hiç duymamış olan birileri çok sonra fark edip, hayatında bir şeyler değiştirecek. şimdi biraz daha farklı bakabildiniz mi canlar? tekrar ediyorum, çelişkinin bulunduğu noktada düşünmeden mutlak taraf olmak aptallıktır, başka da bi' şey değildir. çünkü çelişki hayatın her anında vardır ve çelişkiler kesinlikle üzerine iyi düşünülmesi gereken şeylerdir. ben daha ne diyeyim size? bu mesela bir kişinin/düşüncenin aleyhinde bir şey yazarken/söylerken, mevzubahis yazının/sözün, yazıya/söze konu olan şahsa/düşünceye yarayacağını düşünüp -malum, reklamın iyisi kötüsü olmaz- yazmamak/söylememek gibi bir şey. o aleyhte söyleyeceğin şeyle tanışan insanlarda yaratacağı sana göre olumlu etkinin, sana göre olumsuz olana göre çok daha büyük olacağını düşünememek gibi yani.. çok başarılı bir örnek olmadı, ama eğer ki yazıyı başından beri okuyo'sanız anladığınızı tahmin ediyorum..anlamayana tekrar açıklayabilirim. maymunlar beni de maymun ettiniz, beynimi sulandırdınız be :p eureka! eureka! daha güzel bi' fikir geldi aklıma şu an; bu maymunların yaptığı, ormanların yok edilmesine, kağıt israfına dikkat çekmek üzere, ihtiyaç olmasına rağmen kağıttan broşür hazırlamamak gibi bir şey. "kağıt israfına dikkat çekerken kağıt kullanacağız, hay allah! çekmeyelim bari o zaman biz de.." demek gibi.. olabildiğince düşük kaliteli, geri dönüştürülmüş kağıt vs. kullanırsın, bir yolunu bulur, olabilecek en az miktarda kağıt kullanıp gerçekleştirirsin bu düşünceni ve tükettiğinden kat kat fazla tasarruf sağlar belki de? o kullandığın kağıtlar için "israf oldu" denebilmesinin tek koşulu, yaptığın işin, gösterdiğin çabanın hiçbir işe yaramamasıdır. aksi takdirde israf diyemezsin ona.. arctic monkeys'e katılacağım tek nokta, orada live earth'e destek vermeye özel jetiyle gelen, günlük hayatında burada bahsedilenlerden zerre haberi olmayanlardır. normalde dünya umrunda olmayıp -gerçek anlamda- da konser/reklam fırsatı bulunca atlayan bu tarz şarkıcı/türkücüler hakikaten ayıp etmiştir diye düşünmekteyim bilmem yamuluyor muyum?..

olumsuz olarak gördüğüm tek noktaysa aslında zaten organizasyonla ilgili değildi; ntv'de bize çeviri yapmak için çırpınan adını bilmediğim simultane tercüman abla! gayet başarısızdı zannımca, sık sık enteresan hatalar yaptı, istatistiklerin/sayıların bulunduğu videolarda afalladı yer yer.. en dikkatimi çeken ise, geleneksel, sarı ışık veren ampullerle yeni nesil tasarruflu ampullerin karşılaştırıldığı bir bölümde 'light bulb'ı hafif ampul" olarak çevirmiş olmasıydı! evet, ben daha iyi yapamazdım belki, simultane tercümanlık da çok zor olsa gerek, ama daha iyi birisi olabilirdi sanırım.. bunun, konuyla alakası olmayan bi' insanın bile yapacağı bir hata değilken, konuyla hiç olmazsa alakadar olduğunu farz edeceğim bir çevirmenden beklenmeyecek bir şey olduğunu düşünüyorum.

son olarak da türkiye ayağının neden iptal edildiğini çok merak ettiğimi belirtmek istiyorum. nedense türkiye de dahil olsaydı kendimi bir şeyler yapmış gibi hissederdim gibi geliyo'. üzüldüm..

şte böylee.. 2 haftadır içimde bir ukteydi kendisi, yazdım rahatladım sonunda. live earth'ü, kısa filmlerini, konserlerini kaçırmış olanlar youtube'dan veya vermiş olduğum adreslerden rahatlıkla ulaşabilirler. aşağıda birkaç numunelik link veriyorum ben de

kısa filmlerden;
think, change the habit - kesinlikle günün 1 numarasıydı bence!
don't let it all unravel - buna da bayılmıştım..
switch on, switch off - konuyla çok alaka kuramasam da, stand by konulu bir film
end of the world - tekrarlar bayabilir, ama sabredin. fena değil bu da..

devamı için;
kısa filmler - youtube'daki live earth kısa filmleri
tanıtım filmleri - youtube'daki live earth tanıtım filmleri
bütün live earth video kayıtları - bu adreste de hem konserlerden görüntüler var, hem bu kısa filmler, tanıtımlar vs.

işte böyle.. son olarak da live earth'te emeği geçen herkesin ellerine, zihnine sağlık diyorum ve huzurlarınızdan ayrılıyorum..

"answer the call" - live earth atasözü

Cumartesi, Temmuz 21, 2007

halla hallaa...
dün akşam bu sayfayı ne niyetle açmıştım ama project playlist'te kendi kendime playlist hazırlarken vaktin çok geç olduğunu fark edip yatmıştım. şimdi de kalktım, gittim oy kullandım geldim ve unutmuşum bu arada niye açtığımı.. neye niyet neye kısmet, akşam aklımdan geçenlerden bi' sürü farklı şey yazacağım şimdi..

şu anda burada oyumu kime verdiğimi yazsam acaba seçim yasaklarını çiğnemiş olur muyum? ama olmam ya.. neyse, yazdım bile zaten çoktan, fark eden fark etmiştir bile :p hem yazdım hem yazmadım yani..

cuma sabah canım kardeşim babuccu geldi, mutlu etti beni. gerçi burada bulunduğu sürenin yarısını uyuyarak geçirdi, ama olsun. oysa ki yataklı trenle de gelmiş, uykusunu almış olmasını beklerdim =) yaklaşık 26.5 saatlik bir birlikteliğin ardından hızla ayrılması gerekti bir düğüne teşrif etmek için, ama olsun gayet güzel bi 26.5 saat geçirdik. özlemişim yahu! ne iyi etti de geldi..

şimdi yazmaya niyetlenmeme sebep olan şahıs da selim sesler bu arada! volkan, portecho'nun sympathy'sini dinlememi önerdi ve radio blog club'da aradım ben de bunun üzerine. portecho ararken selim sesler buldum nasıl olduysa, selim sesler dinliyorum ben de şimdi dünyanın bütün şoparlarını anarak!.. hey gidi.. koskoca radio blog club'da 4 tane şarkısı var, portecho'yu ararken onları bulmuşum ya.. ilginç bir tesadüf. evet.

tegv'deki çocuklarımdan en son ne zaman bahsetmiştim hatırlamıyorum, ama şu seçim sürecinde enteresan diyaloglar/anılar yaşadım. bir günde birbirinden bağımsız 3, toplamda 4 farklı çocuk beni akp'ye oy vermeye ikna etmeye çalıştı. nedenini sorduğumda, iyi yönettikleri, memnun oldukları, ekonomiyi düzelttikleri, ve babalarının onlara oy verdiği cevaplar arasındaydı. etimesgut belediyesi de şu an akp'li olduğu için belediyeden memnun musunuz peki diye sordum, sebepsiz olarak çok memnunlardı. iki çocuk arasında geçen şu diyalog da ilgimi çekti (pardon, benle birlikte 3);

çocuk 1 + mertaabiiiiiiiii! akp'ye oy versene mertaabiiiiii!
çocuk 2 - niye ki?
çocuk 1 + çünkü iyi yönetiyo'lar!
çocuk 2 - öyle mi düşünüyo'sun?
çocuk 1 + evet, enflasyonu düşündüler
çocuk 3 * ben olsam akp'ye oy vermezdim
çocuk 1 + sen zaten versen versen bağımsıza verirdin!
çocuk 2 - niye öyle diyo'sun ki? kötü bi' şey mi bağımsıza vermek?
çocuk 1 + partisi olmayana verilmez ki oy!
çocuk 2 - ...

(ortanca çocuk 'ben'im)

diyalog burada sonlanmak zorunda kaldı, aslında çok merak ettim, uzun uzun konuşmak isterdim ama tegv'de pek mümkün değil çocuklarla siyaset konuşmak. onun için bu korsan diyaloğu kısa tutmak zorunda kaldım/hissettim.

bir de enteresan bir ikna bahanesi olan çocukla şöyle ufak bi' diyaloğumuz oldu;

+ (koluma yapışarak) mertabiiii! sen oyunu kime vericeksiiin?
- bilmem ki? belki boş veririm, belki de bağımsız bir adaya..
+ hadi yaaa! kime vericeksiiin?
- e söyledim işte? boş da verebilirim, bağımsız bir adaya da verebilirim..
+ yalan söylüyo'sun! bağımsıza verirsen boşa gider bi' kere. akp'ye versene?
- niye ki?
+ işte..
- (gülümseyerek)...

bu da çok ilginçti.. "işte" =)

aaa.. bu arada dün akşam pisklete binerken belediyenin seçim bayraklarını topladığını görüp tebrik etmek istemiştim, ama seçim yasaları buna zorluyo'muş onları zaten. ben de belediyenin sorumluluğunu kendiliğinden yerine getirdiğini düşünüp sevinmiştim. ama olsun, o da bi' şey.. çok korkmuştum seçim sonrası aylarca yerlerde sürünen bayraklar göreceğiz diye.

master başvuruları çok yaklaştı, gerim gerim geriliyorum amanın aman.. bi' şeyler okumam, okula hocalara gidip fikir+referans almam, başvuracağım yerlere gidip hocalara görünmem lazım.. başlasam gerisi gelecek de, başlayamıyorum işte.. salı günü başlayacağım sanırım. gerçi hocalara yazdığım mailler de başlangıç kısmını geçtiğim anlamına gelir di' mi? gelir gelir evet..

live earth'ü o kadar unuttum ki, şimdi yeni bi' entry yazıp biraz bahsedeceğim kendisinden. çok güzeldi ya.

"bugünlük de bu kadar, ooşçakalınız; yarın yine gelirim, darılmayınız" - postacı atasözü

Perşembe, Temmuz 12, 2007

inanç gecesi

inanç'la ilgili attığım her başlık, yazdığım her kelime öbeği böyle bi' "huzura doğru", "gönül gözü" havası yaratıyo' sanki. öyle kendi kendime eğleniyorum işte ben de..

salı gecesi adalı-meral-hilal komedi/yemek üçlüsünün evindeydik. kalıcı olarak ben, üstüntaşlardan serdar, kulaksızlardan serkan, yakup, adalı-meral-hilal ve geçici olarak nilgün ve murat. "fahri inançlı" hilal'in dışında 4 adet 1. mezun, 2 adet 2. mezunun yanında 3. mezunları temsilen de bendeniz bulunmaktaydım. beynimin zonklamasıyla başlayıp, ara verip, ertesi gün beynimin zonklamasıyla sonuçlanmış bir gece olsa da, çok şahane bi' oldu adeta.. şöyle bi' düşündüm, "adalı-meral çalışan insanlar, e hilal de çalışıyo' gibi, iki laflarız, 12, bilemedin 1'de yatarız. hatta başım ağrıyo', ben belki de daha erken yatarım.." diye kendi kendime, ama olay çok farklı gelişti. çok uzun zamandır böyle dakikalarca yarım yarım yarılarak güldüğümü hatırlamıyorum. o derece! biranın su olup aktığı geceye damgasını vuran inançça ünlü "meddah meral" -
donald duck gibi oldu böyle de ya, idare etsin artık canım =) - sağolsun, ne baş ağrısı kaldı ne bi' şey.. sadece biraz midem kötü oldu sanki :p serkan ve gitar da zaten bir arada olunca hayat harika oluyo'.. çok süperdi ya.. en son saat 4 gibiydi, sızan serdar ve giden murat'la nilgün dışında herkes böyle gülücükler saçıyo'du etrafa.. hilal de bana odasının balkona açılan kapısını açtı zaten sağolsun, inanç'ta terasta yattığımdan beri ilk defa apaçık havada yattım! en son zeytinli'de yaklaşmıştım buna çadırda yatarak, ama sadece yaklaşmıştım işte. böyle dıpdışarıda uyumak bambaşka. evet, güneş omurilik soğanıma odaklanıp bütün sinir sistemime işledi, sabah 7-8 gibi uyandım güneş yüzünden ve hafiften gölge olmaya başlayan duvara yapışıp uyumaya çalıştım biraz daha, ama olsun, yine de çok güzeldi.

hala durup durup gülüyorum ya.. iyi ki gelmişsin serkan ve iyi ki varsınız hepiniz! -
bu arada geceden birkaç fotoğraf hem yazı içindeki linklerde, topluca da burada-

sözleri saygıdeğer yazar ve türkçe örtmenimiz mehmet güler'e, müziği saygıdeğer bestekar ve müzik örtmenimiz özen şekercioğlu'na ait bir kürdili hicazkar eserle.. şaka şaka.. söz ve müziği bu insanlara ait inanç lisesi marşı'yla huzurlarınızdan ayrılıyorum.. live earth yazacağım ben hala di' mi?


biz inanç liseliyiz çalıştıkça coşarız
alnımızda bilgiler aydınlığa koşarız.
Okulların içinde en seçkin okulumuz
aydınlık geleceğe açılıyor yolumuz.
bilim sanat eriyiz biz inanç liseliyiz...

beste: özen şekercioğlu
güfte: mehmet güler